nieuws

Zeeuwse bouwers voelen zich achtergesteld

bouwbreed

koudekerke – Terwijl de meeste Zeeuwse bouwbedrijven vooral hun eigen provincie als werkgebied hebben, gaan de echte grote projecten de laatste jaren aan hun neus voorbij. Voorzitter Kees Flipse van de afdeling Zeeland van BouwNed (zon 130 leden) vindt dat de strijd niet eerlijk verloopt. “Het is niet leuk als je de slag verliest, maar als je op voorhand niet mee mag doen, dan is dat zuur.”

Het probleem zit volgens Flipse vooral in de �buitensporige selectiecriteria� die gemeenten bij hun aanbestedingen stellen aan bouwers. Ze vragen bijvoorbeeld heel specifieke werkervaring, voegen een aantal kleinere klussen tot één groot project en stellen beperkingen aan het vormen van gelegenheidscombinaties.

Flipse: “Gemeenten missen kennis en schakelen landelijke adviesbureaus in, die er geen baat bij hebben dat Zeeuwse bouwers een kans krijgen.” En dus leggen ze het af tegen grote landelijke concerns bij projecten als de stadskantoren in Middelburg en Goes, het woon- en bedrijvengebied Mortiere in Middelburg, het kantoor van Rijkswaterstaat en het Waterschapsgebouw.

“We vragen expliciet geen voorkeursbehandeling, maar we willen wel een eerlijke behandeling”, aldus Flipse. Om gemeenten ervan bewust te maken dat ze met hun opstelling de Zeeuwse bouwsector buiten spel zetten, is BouwNed begonnen met een tegenoffensief: een rondgang langs de gemeenten, een boekje waarin de Zeeuwse bouwsector zichzelf presenteert en binnenkort een website.

Hans Schild, hoofd afdeling ruimtelijk beleid van de gemeente Middelburg, kan zich de frustratie van de Zeeuwse bouwers wel voorstellen. “Zo�n stadskantoor komt natuurlijk maar één keer voorbij.” Niettemin is er zeker geen sprake van uitsluiting, verzekert hij. “We hadden niet anders gekund, al hadden we gewild”, zegt hij over de gunning van het stadskantoor en de woonwijk Mortiere. In het geval van het stadskantoor was de keuze volgens hem simpel. BAM was eigenaar van de grond. Onteigenen kan niet; vandaar dat er geen Europese aanbesteding is geweest. Voor de ontwikkeling van Mortiere is volgens Schild bewust gekozen voor een grote partner vanwege het grote risico van het totale gebied van 200 hectare.

In het algemeen houdt Middelburg zeker rekening met de Zeeuwse bouwsector, vindt Schild. Als voorbeelden noemt hij woonwijk Veersche Poort en kantorenpark Veldzigt die door Zeeuwse bedrijven gebouwd zijn, zij het dat de Walcherse Bouw Unie (Veersche Poort) tegenwoordig een dochter van Heijmans is.

Over de houding van sommige Zeeuwse gemeenten mag BouwNed dan niet erg te spreken zijn, het provinciaal beleid stemt tot meer tevredenheid. De branche is volgens Flipse blij met de inhoud van de recente provinciale Woonvisie. Die Woonvisie is een van de vele bouwstenen voor het Omgevingsplan dat Zeeland aan het opstellen is. Dat plan geeft een beeld van de inrichting van Zeeland de komende vijftien jaar.

Vooral het voornemen van de provincie om de woningcontingenten los te laten en de verantwoordelijkheid voor de aantallen te bouwen huizen meer bij de gemeenten te leggen, juicht BouwNed toe. Dat nieuwe systeem sluit bovendien beter aan bij een van de uitgangspunten van het nieuwe Zeeuwse beleid: meer bouwen wat de consument wil. “Als je kiest voor een marktgerichtere benadering is er ook een grotere kans op verkoopbaarheid”, zegt Flipse.

Net als in andere provincies ligt ook in Zeeland de woningbouwproductie door lange procedures achter bij de planning. Jaarlijks is een groei van 1100 woningen gewenst om te voldoen aan de behoefte, maar de groei van de woningvoorraad loopt al jaren terug van 1850 woningen in 1995 tot 850 woningen in 2002. Daarmee zit Zeeland een stuk onder het landelijke gemiddelde.

Om de productie op te voeren wil de provincie gemeenten stimuleren om aan �overplanning� te doen. “Zo wed je op meerdere paarden tegelijk”, verklaart Flipse, die dat een goed initiatief vindt. Loopt het ene plan vertraging op, dan kan een gemeente zich volledig richten op een ander plan dat tegelijk in voorbereiding genomen is.

Flipse mag dan redelijk tevreden zijn over de provinciale beleidsvoornemens, hij denkt niet dat er veel sneller door gebouwd kan worden. “De belemmeringen worden niet weggenomen. Als het gaat om snelheid in procedures, dan zijn er ook andere problemen, zoals het duale stelsel. Dat kost veel energie en tijd. En dat gebrek aan snelheid vertaalt zich in enorm veel kosten.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels