nieuws

Installatie rioolwaterzuivering tekent zich af

bouwbreed

amsterdam – In een reus van een bouwput zijn de contouren zichtbaar van gebouwen en installaties van de slibverwerking en vloeistofstroom voor de nieuwe rioolwaterzuiveringsinrichting (rwzi) Amsterdam West in het Westelijk Havengebied. Via zeven zuiveringsstraten stroomt straks het afvalwater van de meeste Amsterdammers gezuiverd onder vrij verval in zijkanaal F.

Prominent op de voorgrond staan de drie slibgistingstanks waarvan Aannemersbedrijf Visser & Smit de laatste van een betonnen dak voorziet. De tanks staan op de kop van het 125 meter brede terrein dat maar liefst een kilometer lang is.

De werkzaamheden op het terrein maken deel uit van het Project A4, de verplaatsing van de zuiveringscapaciteit van de rwzi�s Amsterdam Oost en Zuid naar de nieuwe inrichting en uitbreiding van het rioolstelsel met twee nieuwe grote persleidingen en vier boostergemalen om het rioolwater naar de nieuwe zuivering te pompen.

Een megaproject dat volgens Hans Verhoeven, hoofd bureau externe betrekkingen Project A4 van de Dienst Waterbeheer en Riolering (DWR), vanaf de planvorming tot de oplevering acht jaar in beslag neemt.

De locatie van de nieuwe rwzi is als bouwterrein opgedeeld in vijftien percelen. Verhoeven: “We hebben hiermee willen bereiken dat ook kleinere aannemers konden inschrijven.” Het project is in twee grote delen gesplitst. Aannemersbedrijf Visser & Smit is de aannemer op het voorterrein waarop het bedrijfsgebouw komt en de drie slibgistingstanks. Op het achterterrein is de Aannemerscombinatie Hegeman, Aan de Stegge, Van de Klok werkzaam die ook de coördinerend aannemer is.

Funderingen

Dat het een enorm bouwproject betreft is bijvoorbeeld te zien bij het ontwerp van de funderingen. Voor de funderingen van alle tanks en gebouwen zijn in totaal maar liefst 6700 prefab betonnen heipalen nodig.

Omdat een vrachtwagen ruimte biedt voor maar een beperkt aantal heipalen, zijn ze volgens Verhoeven uit logistieke en kostentechnische overwegingen allemaal per schip aangevoerd. Vervoer over de weg zou de bedrijven in het Westelijk Havengebied ook te veel overlast bezorgen. Een ander kenmerk van de omvang van het project is de inzet van mensen. Afhankelijk van de fase in het bouwproces zijn op de bouwlocatie tussen de zeshonderd en achthonderd mensen werkzaam.

De bezink- en beluchtingstanks zijn uitgevoerd in prefab beton. De drie slibgistingstanks zijn met behulp van glijbekistingen in een 24-uurs regime gebouwd. De tanks zijn 25 meter hoog, de wanden zijn 32 centimeter dik en het dak varieert in dikte van 25 aan de randen tot 65 centimeter in het midden. Het dak is in het hart ondersteund met een kolom. De buitenschil van de tanks bestaat uit een isolatiepakket dat op de wand wordt gelijmd waarover een schil komt van aluminium golfplaat.

De tanks maken onderdeel uit van het reinigingsproces van het rioolwater dat volgens Verhoeven zeer milieuvriendelijk is omdat er nauwelijks chemicaliën aan te pas komen. “Het effluent dat wij lozen op het oppervlaktewater is van ongeveer gelijke kwaliteit als het oppervlaktewater zelf.” De rwzi bootst het natuurlijke zelfreiningingsproces van water op de locatie na. Er zijn hierin drie fasen te onderscheiden: de mechanische fase, de biologische fase en de splitsing in gezuiverd water en zuiveringsslib. Het rioolwater komt bij de rwzi binnen in de debietmeterput. Hier vindt onder meer controle op de kwaliteit van het water plaats. Vervolgens gaat het water naar het roostergoedgebouw waar harken de grotere vaste delen uit het water zeven die voor verbranding naar het Afval Energiebedrijf (AEB) gaan.

Het rioolwater vervolgt zijn weg naar de vier voorbezinktanks voor het verwijderen van materiaal dat kleiner is dan 6 millimeter. Via de centrale verdeeleenheid komt het water in de beluchtingstanks of AT�s (aeratietanks) waar bacteriën verontreinigingen naast fosfaten en nitraten aanpakken.

In de nabezinktanks worden de bacteriën door bezinking gescheiden van het water en weer richting AT�s gestuurd. Het overschot aan bacteriën gaat naar de slibgistingstanks.

Verhoeven: “Bij het reinigen van het rioolwater spreken we van zogenaamde �straten�. Eén straat bestaat uit één beluchtingstank en twee nabezinktanks. De nieuwe rwzi heeft zeven van dergelijke straten.” De capaciteit van de nieuwe rwzi moet voldoen tot 2015 en is berekend op een aanvoer van 1 miljoen vervuilingseenheden. Een vervuilingseenheid is de hoeveelheid afval die een inwoner gemiddeld per dag via het afvalwater loost. “Voor het geval de capaciteit niet meer voldoet is nog ruimte voor een achtste straat achter op het terrein als de behoefte aan uitbreiding van de capaciteit in toekomst toeneemt.”

Omdat het te reinigen water onder vrij verval stroomt, zijn de eerste tanks hoog aangelegd. De lager gelegen tanks krijgen wanden van 8 en 4,5 meter.

In de slibontwatering vindt een verdere scheiding van slib en water plaats. Het water ondergaat weer het zuiveringsproces in de �straten� terwijl het slib onder invloed van zuurstofloze, zogenaamde anaërobe gisting wordt afgebroken in de slibgistingstanks. Hierbij komt biogas vrij dat het AEB gebruikt om gasmotoren aan te drijven die elektriciteit opwekken. Volgens René Clignett, disciplineleider civiel van DWR, is de gisting de reden dat de aannemer de tanks van een pakket isolatie voorziet: “Isolatie van de tanks is noodzakelijk omdat we het slib verwarmen tot een temperatuur van 33 graden Celsius. Bij deze temperatuur gedijen bacteriën het beste. Zonder isolatie gaat er gewoon te veel energie verloren.”

Behalve het biogas dient ook het slib als brandstof. Verhoeven: “Door het scheiden van het huishoudelijk afval komt er nog weinig �groen� afval in de verbrandingsoven terecht. Een gevolg hiervan is dat de verbrandingswarmte stijgt. Het slib dat nog altijd een flinke fractie water bevat, verlaagt de vlamcapaciteit waardoor de capaciteit van de AVI voluit kan worden benut.” In de daken van de tanks zijn roestvast stalen ontluchtingsventielen opgenomen voor het geval ophoping van biogas ontstaat.

De drie grote slibgisttanks zijn een beetje het visitekaartje van de rwzi. Ze krijgen met hun aluminium gevels een hightech uiterlijk en staan uiteindelijk met hun basis in een vijver. Een watergordijn met een hoogte van ongeveer 15 meter voor de drie tanks langs geven het aanzicht nog een extra accent.

De opstart van het complex vindt medio 2005 plaats. Op 1 januari 2006 zijn de rwzi�s Zuid en Oost buiten bedrijf en is de nieuwe rwzi volledig operationeel.

Voor funderingen tanks en gebouwen 6700 betonnen heipalen nodig

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels