nieuws

Stijlvol t Sas verlost Breda van rotte kies

bouwbreed

breda – Ontwikkelende bouwer René Maas heeft Breda aan een juweel van een winkelgebied geholpen. Hartje stad is de rotte kies van de oude Torenpassage getrokken om plaats te maken voor de stijlvolle ambiance van centrum t Sas. Het lef van de aannemer uit Zundert vond zijn weerslag in de prestigieuze tweejaarlijkse vastgoedprijs van de FGH Bank.

“Nooit gedacht dat ik zou winnen. De nominatie op zich was al bijzonder. De prijs zou wel weer naar een van de grote jongens gaan. Een kleine onderneming als de onze kan toch nooit op tegen bedrijven als Foruminvest en MAB?” Om direct na zijn triomf door tv-coryfee Harry Mens in de schijnwerpers te worden gezet. Toch aardig voor dat menneke uit Zundert.

“�t Sas in Breda is geen project als vele andere”, prijst de jury met mannen als De Reus (Neprom), Smeets (IVBN) en Brinkman (AVBB). “Basis is de liefde voor het vak. Al lijkt de ontwikkeling op het eerste gezicht eenvoudig, er is zeker sprake van een zorgvuldige risicoplanning. �t Sas versterkt de aantrekkelijkheid van de Bredase binnenstad”.

De jury plaatst de kanttekening dat het project zich nog niet heeft kunnen bewijzen als duurzaam rendabel. Grote pluspunten aan de andere kant zijn het onderscheidende ondernemerschap en de bezieling die andere binnensteden een voorbeeld stelt. Kortom �t Sas heeft een streepje voor op kanjers zoals de veelgeprezen Resident in Den Haag, de vernieuwde Klanderij in Enschede en de herontwikkelde Groninger fabriek die de naam Ommelanden draagt.

René Maas, directeur van de vennootschap Maas-Jacobs, ziet zichzelf als een specialist in het herontwikkelen van bedrijfslocaties. De omzet van zijn onderneming is gestaag gegroeid tot vijftien miljoen euro. Amper volwassen had hij in 1977 al zijn eigen bouwbedrijf, in 1980 uitgebreid met een fabriek voor kunststof kozijnen. Vanaf 1990 dringen projectontwikkeling, beleggen in vastgoed en inbreidingsplannen op de voorgrond.

Medio jaren negentig ontdekte Maas de Torenpassage in Breda als mogelijk interessant investeringsobject. In 1975 gold de winkelstraat als gloednieuw en interessant. Zonder sterke winkelvereniging op de bres voor de gemeenschappelijke belangen, raakte de passage echter sleets en uit de tijd. De resterende ondernemers leken gaandeweg alleen nog te concurreren in achterstallig onderhoud.

“Projecten als �t Sas zijn alleen mogelijk als je alles in één hand hebt. In 1996 heb ik het eerste gedeelte van de oude passage gekocht. Daarna volgden andere stukken. Een geweldige financiële inspanning”, kijkt Maas terug.

“De investeringen liepen op tot 11,5 miljoen euro. Ik moest de winkels wel kopen om te zorgen dat ze leeg kwamen. Het renteverlies was een van de grootste kostenposten. Vergeet ook niet dat je een herontwikkeld gebied dat vroeger een slecht imago had, pas weer kunt verkopen als de contouren duidelijk zichtbaar worden. De mensen kopen niet vanaf een plaatje”.

Na een lauwe start vanwege de matige interesse van de betrokken winkeliers, kreeg project �t Sas in 1999 vaart dankzij een subsidie van 1,1 miljoen euro uit de gemeentepot van Breda. Maas: “Ik heb me gek laten maken. Gelijktijdig wilde ik laten zien wat wij als bedrijf kunnen. Het is mijn levenswerk geworden”.

Na uitwerking van de plannen kon sloper Stolwerk in november 2001 naar hartenlust aan de slag. Een geweldig gepuzzel begon. “Alles moest via de smalle Torenstraat. Logistiek een heel lastig karwei. De moeilijke aan- en afvoer van de materialen heeft ons een half jaar extra bouwtijd gekost”.

Onder toeziend oog van architect Peer Bedaux verrees �t Sas – genoemd naar de oude broodfabriek van Frans te Sas – als Phoenix uit de as. In neo-nostalgische stijl. Op een steenworp van de gotische Onze Lieve Vrouwenkerk mocht Breda zich vergapen aan de komst van 4000 vierkante meter hoogwaardige winkelruimte, een kleinschalig hotel met negen luxe suites plus de bouw van aantrekkelijke appartementen en stadswoningen. “Voor het beheersen van het risico is een slimme strategie gevolgd: koopwoningen. Wat overblijft aan winkel- en horecaruimte blijkt courant”, constateert de jury van de FGH Vastgoedprijs tevreden. “Het project is dan ook volledig verhuurd”.

Met de harde lessen van de uiteindelijk verloederde Torenpassage in het achterhoofd, besteedt René Maas bijzondere aandacht aan de samenhang in �t Sas. Naast de vereniging van eigenaren is een organisatie van winkeliers opgericht. Beide met pittige statuten. Een opvallend trekje bijvoorbeeld is dat de galerijen niet mee zijn verkocht maar wel gebruikt mogen worden door de bewoners. Zo wordt wildgroei van geraniums dan wel lichtbakken in de kiem gesmoord.

De ervaringen van �t Sas wil René Maas toepassen bij nieuwe binnenstedelijke projecten die op zijn pad komen. Waarom geeft de gemeente Zundert niet de ruimte om eindelijk het al drie jaar leegstaande nonnenklooster aan te pakken? Menneke Maas staat te popelen om opnieuw een kunststuk uit te halen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels