nieuws

Grote projecten blijven mensenwerk

bouwbreed Premium

den haag – Grote projecten blijven hoe dan ook mensenwerk, waarbij kostenoverschrijdingen levensgroot op de loer liggen. Het is voor de Tweede Kamer een illusie om te denken dat een toetsingskader alles oplost. Alle risicos van te voren uitsluiten, is simpelweg onmogelijk.

AANHEF_SUB:analyse

De Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten, oftewel de commissie Duivesteijn, presenteert vanmiddag haar langverwachte eindrapport.

Wie de verhoren van eind augustus tot medio september heeft gevolgd, moet al kunnen vermoeden met welke voorstellen de commissie naar buiten treedt.

Zo komt er hoe dan ook een toetsingskader voor grote projecten. Met dit instrument heeft de Tweede Kamer de mogelijkheid om tijdens de verschillende fases van het besluitvormingsproces de stekker eruit te trekken. De aanduiding �go/no go� is inmiddels al in zwang bij de huidige plannen voor de Zuiderzeelijn en de Tweede Maasvlakte.

De commissie Duivesteijn stelt waarschijnlijk ook de instelling voor van een aparte kamercommissie voor grote projecten en van een orgaan dat de immense hoeveelheid informatie op juistheid moet controleren.

Uiteindelijk gaat het erom dat de Kamer een betere greep krijgt op grote infrastructurele projecten, om zodoende de kosten beter in de hand kunnen houden. Want dat die kosten bij de bouw van de Betuwelijn en de hsl-zuid alsmaar opliepen, weet iedereen. Telkens moesten er wagonladingen geld bij.

Tijdens de verhoren probeerde de commissie boven tafel te krijgen welke mechanismen in werking treden en vervolgens ook draaiende blijven bij projecten als de Betuwelijn en de hsl. Wat is er al achter de schermen gebeurd als in bijvoorbeeld een voorstudie �ineens� de wenselijkheid van een goederenspoorlijn van de Maasvlakte naar de Duitse grens opduikt? En wat gebeurt er daarna? Welke zakelijke en persoonlijke krachten zijn er bezig om van die spoorlijn koste wat het kost een succes te maken? Ergo: wat is de invloed van het �mensenwerk�?

Tweede-Kamerleden, natuurlijk ook maar mensen, hebben zelf in elk geval in belangrijke mate schuld gehad aan de oplopende kosten. Kamerleden zijn tenslotte volksvertegenwoordigers en moeten daarom luisteren naar de burgers die hen hebben gekozen. Die burgers laten zich weer vertegenwoordigen door actiegroepen of verlaten zich op het goede inzicht van hun gemeentebestuur, ook volksvertegenwoordigers.

Je doet het als lokale bestuurder goed bij een gemeenteraadsverkiezing als blijkt dat je je hebt ingezet voor een acceptabele inpassing van een spoorlijn door je stad of dorp. Dit geldt echter niet voor Tweede-Kamerleden. Zij moeten het landsbelang dienen en dienen niet hun oren te laten hangen naar allerlei lokale en regionale lobbypogingen die prijsopdrijvend werken. Denk hierbij aan de Groene Harttunnel, de overkapping bij Barendrecht en de pergola van Hoogmade.

Een suggestie om dit proces te kanaliseren, waardoor de kosten beheersbaar blijven, kwam van de voormalige Gelderse gedeputeerde De Bondt. In deze krant stelde hij vorige week dat al in het beginstadium van een groot project overleg moet worden gevoerd met de regio�s om de knelpunten te inventariseren en om te zetten naar kostenplaatjes.

De commissie Duivesteijn zal vandaag voorstellen doen om de controlerende rol van de Kamer bij grote projecten te versterken. Of daarmee ook de kosten in de hand kunnen worden gehouden, staat allesbehalve vast. Het blijft tenslotte wel mensenwerk, of het nu gaat om de eerste vage ideeën, de besluitvorming of de bouw.

Zie ook www.cobouw.nl (klik op cobouwdossiers, dan op infrastructuurprojecten).

Reageer op dit artikel