nieuws

Luxe vakantiepark houdt kindertehuis op de been

bouwbreed

ridderkerk – De Ridderkerkse ondernemersfamilie Roos Bouw & Vastgoed hoopt dit jaar voor het eerst rendement te halen uit haar investering in Tanzania. Maar dat rendement is eigenlijk niet van belang.

Dick Roos: “We hebben geïnvesteerd op een eigentijdse en directe manier in een luxe vakantiepark. Daarmee helpen we de lokale bevolking aan werkgelegenheid en met de opbrengst wordt een tehuis onderhouden voor geestelijk en verstandelijk gehandicapten.”

Het idee is afkomstig van een zwager en zus van Roos. De neven Dick en Wim Roos vormen samen de directie van het bouw- en ontwikkelingsbedrijf Roos Bouw & Vastgoed. De Zeeuwse (inmiddels gepensioneerde) huisarts Henk Hammer, die in de jaren zeventig met echtgenote Atty in Tanzania woonde en werkte, zocht een manier om verstandelijk en lichamelijk gehandicapte kinderen zelfstandig te laten functioneren binnen hun eigen sociale gemeenschap.

“Op zeker moment was er een stuk land te koop bij Arusha, bij de grens met Kenia. Dat was voor een kindertehuis veel te groot, maar mijn zuster zei: Hier kun je iets mee. Het is Kigongoni Lodges geworden, een complex met achttien vakantiehuisjes van alle gemakken voorzien, inclusief open haard, een restaurant en zwembad”, somt Roos op.

Stabiliteit

De huisarts en zijn vrouw, die verpleegkundige, verloskundige en onderwijzeres is, richtten in 2000 de stichting Sibusiso (betekent “zegen”) op. Zij kozen voor Tanzania vanwege de politieke stabiliteit van het land. Om te bepalen wat de doelgroep van het project zou worden, heeft het echtpaar onderzoek gedaan en contact gehad met sleutelfiguren van verscheidene instanties en organisaties. Aan de hand van de resultaten van dit onderzoek is besloten een project op te richten voor de verstandelijk gehandicapte kinderen van Tanzania.

“Gehandicapten zijn de schlemielen van de samenleving daar”, zegt Roos. “Dikwijls zitten ze de hele dag in een hok. De meeste families op het platteland zijn straatarm en iedereen, ook de kinderen, helpt mee met de dagelijkse zorg voor water en voedsel. Een kind dat niet mee kan doen, wordt weggestopt. Vaak wordt gedacht, dat geestelijk gehandicapten zijn bezeten Maar het heeft te maken met hersenmalaria of hersenvliesontsteking”.

De bedoeling is dat de kinderen er een paar weken blijven. In die tijd wordt hen vaardigheden aangeleerd zoals wassen en aankleden, huishoudelijke taken, tuinieren, timmeren en sport. Het team onderhoudt nazorg.

“Tot het complex behoort een grote groentetuin”, schetst Roos. “De groenten worden verkocht aan het restaurant, evenals de kippen die op het terrein rondscharrelen. Zo snijdt het mes aan meerdere kanten. Inmiddels werken er zo�n honderdvijftig mensen, verreweg de meesten uit de omliggende dorpen. Dat levert ook nog eens een flink wat werkgelegenheid op.

Opmerkelijk is dat bouwbedrijf Roos zich nauwelijks met de bouw heeft bemoeid. De tekeningen voor de bouw zijn belangeloos gemaakt door architectenbureau Aalbers in Ridderkerk en de uitvoering is gedaan door het Nederlandse bedrijf Wegs, dat zich al jarenlang in Tanzania bezighoudt met boringen, onder meer naar water. Een Amerikaan, die in Tanzania woont, ontwierp de lodges. Roos bewaakte de kwaliteit.

“Inmiddels is duidelijk, dat het vakantiecomplex niet zo veel oplevert, dat het kindertehuis daarvan kan draaien”, zegt Roos. “De investeerders, van wie onze familie verreweg de grootste is, krijgen op den duur hun investeringen en de rente terug, maar voor de voortgang van het werk in het kindertehuis zijn meer sponsors nodig. Het werk kost twee ton in dollars per jaar en dat kunnen achttien huisjes nooit opbrengen. Maar het helpt wel. En voor het bedrijf is het goed: maatschappelijk ondernemen spreekt kennelijk aan.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels