nieuws

Seniorenstad

bouwbreed

Als je zoals ik veel bezig bent met consument gericht bouwen, marktgericht werken, etcetera, dan klinkt het bouwen van een seniorenstad als het walhalla voor ons woningmarketeers. In Cobouw van vrijdag 15 oktober 2004 (nummer 191) stond dat de provincie Drenthe toekomst ziet in de vestiging van een seniorenstad. Toegegeven, ik moest er even aan […]

Als je zoals ik veel bezig bent met consument gericht bouwen, marktgericht werken, etcetera, dan klinkt het bouwen van een seniorenstad als het walhalla voor ons woningmarketeers.

In Cobouw van vrijdag 15 oktober 2004 (nummer 191) stond dat de provincie Drenthe toekomst ziet in de vestiging van een seniorenstad.

Toegegeven, ik moest er even aan wennen en dat komt niet door mijn eigen leeftijd of inlevingsvermogen. Ik geloof in een pluriforme samenleving waarin jong en oud samen optrekken en niet in afgezonderde groepen die daarmee een stempel op zichzelf drukken. Als we alleen al naar de geschiedenis of vandaag de dag in ons eigen land kijken naar groepen die als hechte gemeenschappen samenleven, dan bestaat daar niet louter een positief beeld. Moeten we dit plan, waarvoor diepgaand onderzoek verricht is door INBO en gesubsidieerd door niet de minste partijen uit de bouwwereld, dan maar terzijde schuiven als onwenselijk of onhaalbaar? Nee, dat zou ik niet voorstellen.

Ik ben het met Geert Mak eens die in een column geschreven heeft dat de Noordelijke provincies zich voor moeten bereiden op de toestroom van ouderen veroorzaakt door de vergrijzing. Maar dat geldt mijns inziens niet alleen voor het noorden, maar net zo goed voor het oosten en het zuiden waar mensen naar toe gaan voor rust en ruimte. En voor het westen, waar mensen graag willen blijven wonen omdat het stadse leven hun zo goed bevalt. Ik denk dus dat INBO een heel belangrijk punt aanstipt door te stellen keuzevrijheid voor oudere woonconsumenten heel belangrijk is en dat we wellicht de neiging hebben deze groep te vergeten in onze planontwikkelingen. Dat vind ik, net als INBO, onterecht. Ik zou alleen liever praten over een seniorendorp, dan over een stad.

Onderdeel van de keuzevrijheid voor ouderen is echter dat we niet alleen kijken naar gebieden waar ouderen samen kunnen wonen, maar ook naar het opnemen van voor ouderen geschikte woningen in de steden en dorpen. Daar zijn zeer mooie voorbeelden van te noemen. Als we vervolgens in de ontwikkeling van deze plannen en de communicatie over de plannen, de ouderen nadrukkelijk betrekken, dan krijgen we betere woningen die sneller afgezet worden. Daar ben ik van overtuigd. De basis voor al deze ontwikkelingen richting ouderen is niet alleen de vergrijzing, maar ook het feit dat veel oudere woningbezitters kapitaalkrachtig zijn en daarmee een zeer interessante doelgroep voor ontwikkelaars zijn.

Door onderzoeken zoals INBO gedaan heeft, leren we de wensen van deze groep steeds beter kennen. Echter, wanneer we er in slagen deze doelgroep werkelijk bij onze ontwikkelingen te betrekken, bijvoorbeeld door paneldiscussies, transparante ontwikkelprocessen en gezamenlijk opdrachtgeverschap, dan pas kunnen we werkelijk zeggen dat we de wensen van een groep ouderen realiseren.

Praten we over wat is realiseerbaar op korte termijn, dan denk ik dat we beter kunnen focussen op kleine projecten, verspreid over het land, waar we de wensen invullen van steeds kleine groepen ouderen. Heel �tailormade� maar wel de ultieme invulling van het begrip keuzevrijheid.

Op basis van de kennis en ervaring die opgedaan wordt bij dergelijke projecten, kan vervolgens een grote groep bij elkaar gebracht worden om samen te werken aan de realisatie van een eigen dorp.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels