nieuws

Nieuw onderkomen voor deelgemeente Feijenoord

bouwbreed

rotterdam – Een vervaarlijk overhellende wand doorsnijdt het nieuwe onderkomen van de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord. De wand vormt een natuurlijke scheiding tussen de verschillende gebruikers van het multifunctionele complex, en beperkt ook het onvermijdelijke ruimteverlies van een atrium.

Ontwerpend architect van het complex is Juliette Bekkering uit de Maasstad. Haar creatie ligt als een soort schip met oplopende voorsteven aan het eind van een bouwblok met projecten van K2 Architecten en KOW. Het laatste bureau verzorgde de uitwerking en coördinatie van het gehele bouwplan en waakte ervoor dat de bouwmethodieken van de drie deelprojecten zoveel mogelijk op elkaar waren afgestemd. Maar uiteindelijk konden alleen de zes maisonnettes die deel uitmaken van het complex aan de Maashaven, worden meegetunneld met de naastgelegen woongebouwen. Er kwamen namelijk toch meer kantoorruimten in het complex van de deelgemeente dan aanvankelijk gedacht. Ze zijn uitgevoerd in een hybride constructie: betonnen kolommen met daartussen stalen IPE-profielen waarin 12 meter lange kanaalplaatvloeren zijn gelegd.

Een paar weken voor de oplevering maakte Bekkering samen met toezichthouder Henk van Aalst van Estrade Projecten nog eenmaal een ronde door het complex. Dat het plafond in de raadszaal op de kop van het complex met anderhalve meter wordt verlaagd, gaat haar duidelijk aan het hart. Maar de installaties vroegen zoveel ruimte, dat het uiteindelijk mooier was het plafond gelijk te trekken met de bovenkant van de royale 4,5 meter hoge glaspuien. Welke moeite Bekkering en constructeur CAE zich hebben getroost om een kolomvrije raadszaal te maken die vrij indeelbaar is, is goed te zien op de kantoorverdieping daarboven. Die wordt doorsneden door een groot stalen vakwerkspant, dat de krachten van de bovenliggende verdiepingen afdraagt naar de kolommen aan weerszijden van de raadszaal.

Optische truc

De schuine wand vormt wand en dak van het atrium dat als entree en publieksruimte fungeert, maar lang niet zoveel ruimte vergt als een gangbaar atrium. De ruimte wordt naar boven toe immers steeds smaller, een handige optische truc van Bekkering. Vanuit het personeelsrestaurant, dat op de tweede verdieping grenst aan de hal, oogt de ruimte nog steeds heel ruimtelijk.

In vroege fasen van het constructief ontwerp was de wand dragend uitgevoerd in beton, maar uiteindelijk koos de constructeur alleen voor schuine kolommen, waartussen de wand in gips en met vliesgevelsystemen wordt uitgevuld. In de buitengevel van mangaanbaksteen is de schuine wand afgewerkt met speciaal vlechtwerk. Dat bleek volgens Bekkering net te hoog gegrepen voor de leerlingbouwvakkers die door de bouwcombinatie van Era en Ballast Nedam waren ingeschakeld. De leermeesters zelf moesten opdraaien voor dit gespecialiseerde metselwerk.

De parkeergarage onder het complex is de enige ruimte waar de schuine wand geen sporen achterlaat. Daar is alles teruggebracht tot rechte kolommen en wanden, waardoor alle krachten van het stoere complex soepel afvloeien richting de zompige bodem van de Maashaven.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels