nieuws

IJburg: bouwen op riet

bouwbreed Premium

De roep om vertrouwen die ir Frank Ph. Bijdendijk, directeur van woningcorporatie Het Oosten in Cobouw van 30 september 2004 (nummer 180) slaakte klinkt op het Rieteiland van IJburg nogal ijl. Uitzingen is in dit deel blijkbaar het parool van de ontwikkelaars. Dat eerst de prijzen van kavels en woningen terug moeten naar een realistisch […]

De roep om vertrouwen die ir Frank Ph. Bijdendijk, directeur van woningcorporatie Het Oosten in Cobouw van 30 september 2004 (nummer 180) slaakte klinkt op het Rieteiland van IJburg nogal ijl. Uitzingen is in dit deel blijkbaar het parool van de ontwikkelaars. Dat eerst de prijzen van kavels en woningen terug moeten naar een realistisch niveau, dat is ongetwijfeld een misvatting van ondergetekende buitenstaander.

Enkele jaren terug was ik op een zaterdagse bijeenkomst waar een deel van de kavels voor het Kleine Rieteiland werden aangeboden. Een groene hoek van IJburg, aan het water en met uitzicht op een nieuw aan te leggen park. Dat leek aantrekkelijk tot het stedenbouwkundige keurslijf werd uitgelegd. De beganegrond mocht je wel helemaal volbouwen, maar op de eerste en tweede verdieping maar een heel klein deel. Aan straatzijde en tussen de kavels moesten erfafscheidende muren van 3,4 m hoog worden opgetrokken. Mocht je naast je eigen auto nog ruimte wensen voor bezoekers, dan moest dat ook op je eigen kavel zoeken, want in de straat was er geen ruimte voor voorzien. De dichtheid blijft door de smalle kavels nog zo�n 26 woningen per hectare. Amsterdam weet wat de woningkoper wil. Toen ook nog duidelijk werd dat voor een 50-jarige erfpacht een recordprijs van 1350 euro per vierkante meter moest worden neergeteld was de verkoopbijeenkomst snel voorbij, de goedbedoelende architect die de bouwmogelijkheden trachtte uit te leggen ten spijt.

De �selfmade� projectontwikkelaar die dacht met familie vijf kavels in de wacht te slepen en die lekker door te verkopen hebben we niet meer gezien en enkele belangstellenden gaven direct aan naar Almere uit te wijken. Na een jaar kwam er nog een enquête in de bus om na te gaan welke planaanpassing mijn koopinteresse zou kunnen vergroten.

Ik heb me teruggetrokken in mijn eigen huis. Na dit eigen huis op eigen grond in Amsterdam tot genoegen verbouwd te hebben keek ik recent nog weer eens rond op dit Rieteiland. Riet was er wel, maar niet veel huizen. Van de in totaal 135 kavels zijn er zo�n 30 in aanbouw of gebouwd. De schansmuur die de overgang tussen kavel en water begeleidt blijkt in de praktijk een forse zwarte streep door de tuin te geven en de groenstrook langs het water blijft voor iedereen toegankelijk, dus je woont maar half aan het water. Zolang alle kavels niet bebouwd zijn oogt de achterzijde van de woning onveilig.

Het deel dat me indertijd werd aangeboden is voorlopig uit de verkoop genomen. Andere kavels worden nu voor 1200 euro per vierkante meter aangeboden, maar de ligging is ook iets minder, dus aan de prijs valt nog wat te doen. Een meer projectmatig gebouwd deel was tot een productie van 4 woningen gekomen, waarvan er nog steeds een onbewoond is. De makelaar prijst dit wonen in beton en glas aan, vanaf 765.000 euro. Ernaast liggen rijen funderingsbalken, duidelijk voor onbepaalde tijd.

Degenen die inmiddels gebouwd hebben in deze oase van individueel opdrachtgeverschap hebben de projectontwikkelaar nog met rechtzaken moeten dreigen omdat deze de open plekken naast hen met projectmatige bouw wilde vullen, in afwijking van hetgeen de schaarse bewoners was toegezegd.

Rob de Wildt

Vennoot RIGO Research en Advies BV in Amsterdam

Rob.de.Wildt@rigo.nl

Reageer op dit artikel