nieuws

Snelheidseis nekte alternatieven hsl

bouwbreed Premium

den haag – De snelheidseis van 300 kilometer per uur heeft de alternatieven voor het hsl- tracé de das om gedaan. Omdat het kabinet hieraan vasthield kregen de zogenaamde Bos-variant langs de snelwegen A4 en A13, de daarvan afgeleide RPF-variant en gebruik van bestaand spoor geen enkele kans.

Dat kwam gisteren naar voren tijdens de hoorzittingen van de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten die de inspraak wilde reconstrueren. De meest bekende variant op het tracé van het kabinet, dwars door het groene hart, is die van W. Bos.

Als ambtenaar van het ministerie van Onderwijs hoorde hij in 1991 bij een interdepartementaal overleg van de komende hsl. Hij opperde de lijn langs de snelwegen A4 en A13 te leggen. Zijn variant verdween uiteindelijk naar rapport 4 pagina 21 bij een serie andere alternatieven. Bos liet het daar niet bij en ging brieven schrijven.

In 1995 had hij minister De Boer (VROM) en enkele kamerleden voor zijn idee gewonnen. Er werd een milieueffectrapportage van gemaakt en het ministerie van Verkeer en Waterstaat rekende het alternatief door. Daaruit bleek dat de Bos-variant een miljard gulden duurder uitviel dan het kabinetsplan, maar daar zat de geboorde tunnel van 900 miljoen gulden nog niet bij. “Mijn vermeende gouden bielzen van een miljard zijn in de boorput gestort”, aldus Bos.

De RPF-fractie in de Tweede Kamer koos voor de variant van Bos en liet die bij Delft ondergronds aansluiten op bestaand spoor dat doorliep tot het Haagse Prins Clausplein. Ook deze werd doorgerekend door het ministerie van Verkeer en Waterstaat, maar met de eigen gegevens. Dat betekende voor bedenker D. Stellingwerf een flinke sof, want aangenomen werd dat alle verbindingen bovengronds zouden zijn “a la Zoetermeer, foeilelijk”, aldus het oud-kamerlid. Beide varianten voldeden volgens het ministerie niet aan de snelheidseis en zijn uiteindelijk door het parlement weggeschoven, omdat ze niet genoeg uitgewerkt waren.

De eis was echter al bij voorbaat onhaalbaar, volgens wiskundige berekeningen van C. Wolvers. Zij was lid van protestgroep Hoogmade en tegen een aparte lijn voor de hogesnelheidstrein. Haar berekeningen toonden aan dat de snelheid van 300 kilometer per uur op enkele uitzonderingen na niet gehaald zou worden, omdat de afstanden tussen stations te klein waren. Bovendien scheelde het slechts seconden met een snelle trein over bestaand spoor. De schema�s die zij indiende bij de inspraak zijn echter nooit meegenomen in de verzameling van de reacties.

Reageer op dit artikel