nieuws

Corporaties laten zich inpakken

bouwbreed Premium

den haag – Corporaties bulken van het geld. En dat zit de politiek niet lekker. Met de motie over de onmiddellijke publicatie van de directiesalarissen heeft de Tweede Kamer een gevoelig snaar geraakt. Als door een wesp gestoken veren de sociale huisvesters op. Door schrik en voorzichtigheid verlamt blijft een scherp antwoord uit.

AANHEF_SUB:analyse

De belangenvereniging van woningbouwcorporaties Aedes heeft eind 2001 al een code opgesteld. In deze Aedescode beloven de ondertekenaars plechtig allerlei mooie dingen. Zo mag van corporaties verwacht worden dat hun bedrijfsvoering transparant is, zij hun beleid in dialoog met de omgeving bepalen en dat er een adequate verantwoordingsstructuur is.

Met de code voor corporaties was Aedes destijds zijn tijd ver vooruit. Het Nederlandse bedrijfsleven kwam pas begin dit jaar met een vergelijkbaar document: de code van de commissie Tabaksblat. De richtlijn kwam pas tot stand nadat bekend was geworden dat bestuurders van grote gerespecteerde beursgenoteerde bedrijven wat al te losjes omgingen met de regels.

De Aedescode mag de sociale huisvesters een vooruitstrevend kleurtje geven, voor veel vertrouwen in de buitenwereld zorgt het document niet. De politiek maakt zich zorgen. Verhalen over hoge salarissen aan de top en miljoenen verslindende risicovolle projecten zorgen voor veel argwaan. Daarbij komt dat corporaties miljarden euro�s op de plank hebben liggen waar zij niets mee lijken te doen. Ondertussen is het aantal nieuwe woningen dat jaarlijks gebouwd wordt tot een historisch dieptepunt gedaald.

Door het opstellen van een gedragscode hebben de beursgenoteerde ondernemingen hun critici de mond gesnoerd. Een vergelijkbare tactiek zou Aedes uitkomst kunnen bieden. Toch blijft het angstvallig lang stil bij de branche-organisatie.

Aedes mag zich naar buiten toe dan beperken tot het verontwaardigd afweren van de ergste beschuldigingen, achter de schermen zit de organisatie niet stil. Door Aedes is de commissie Izeboud aan het werk gezet. De voorzitter van dit clubje maakte ook deel uit van de groep mensen die Tabaksblat om zich heen had verzameld om �s lands ondernemers van een code te voorzien. Izeboud heeft de opdracht mee gekregen om de salarisrichtlijnen van Aedes aan de moderne tijd aan te passen. Daarnaast is Izeboud gevraagd om de salariskwestie onder de loep te nemen en met een aantal aanbevelingen te komen. Naar verwachting maakt de commissie na de zomer zijn bevindingen bekend. Tot die tijd beperkt Aedes zich tot één strategie. Pappen en nat houden.

Commissies zijn uitstekende bestuurlijke instrumenten om gewichtige zaken te parkeren totdat iedereen ze vergeten is of er al een oplossing is gevonden. Maar bij een ongeduldige Tweede Kamer en een publiek debat dat zich steeds meer tegen je keert, is het de vraag of zo�n aanpak werkt.

Toezichthouder Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV) van de corporatiebranche wacht de bevindingen van Izeboud in ieder geval niet af. Directeur Jan van der Moolen laat dwars tegen al het verweer van Aedes heen weten dat het wat hem betreft beter is als corporaties de salarissen van hun directeuren bekendmaken. “Als je daar geheimzinnig over doet, help je alleen maar wilde verhalen de wereld in”, is zijn redenering.

De politiek wacht ook niet af. Zij verliest het momentum niet en probeert via de discussie over salarissen en het gebrek aan transparantie in de sector meer grip te krijgen op de corporaties. Ondertussen blijft Aedes wachten op de uitkomst van de commissie Izeboud en wijst er steeds met nadruk op dat uit onderzoek van het meestal kritische CFV blijkt dat echt hoge salarissen in de corporatiewereld eerder uitzondering dan regel zijn. Met een beetje pech is Aedes al gewassen en geschoren voordat de aanbevelingen van Izeboud bekend worden gemaakt.

Reageer op dit artikel