nieuws

Lessen van Bovenkarspel in nieuwe wet

bouwbreed Premium

in op deze belangwekkende parlementaire ontwikkeling.

Will Scheffer van Uneto-VNI wees mij op een brief van staatssecretaris Van Geel aan de Tweede Kamer (naar aanleiding van het algemeen overleg legionella) waarin deze liet weten dat de ontwerp-AmvB op belangrijke punten zal worden aangepast. De reikwijdte van het besluit wordt hierdoor in belangrijke mate ingeperkt. Echter, schijn bedriegt.

Om de wijzigingen nader te kunnen plaatsen, is enige kennis van de parlementaire gang van zaken tot dusverre vereist. De staatssecretaris heeft na het algemeen overleg met de fractiespecialisten in opdracht van de Tweede Kamer deskundigen geconsulteerd om te bezien of het besluit minder strikt kon.

Onder deze experts bevond zich het zogenoemde Landelijk Overleg Infectieziekten (�LOI�, een platform van de GGD�s).

Het LOI hanteert voor het risico op legionellabesmetting in een locatie een categorie-indeling: hoog, midden en laag (risico). Het LOI plaatst een locatie in een van deze categorieën op basis van de volgende criteria: casuïstiek, aanwezigheid van personen met verhoogde vatbaarheid, continue verneveling, overnachting elders en de aanwezigheid van een tijdelijk aangelegde leidingwaterinstallatie. Als een locatie twee of meer �plussen� scoort, bevindt deze zich in de midden/hoogcategorie.

Een voorbeeld. Onder dit regime vallen mengwatersystemen onder de laagrisicocategorie: er is één keer iemand ziek van geworden (één plus). In de overige criteria wordt er echter niet �gescoord� zodat de vereiste twee plussen om in de midden/hoogrisicogroep te vallen, niet worden gehaald.

Terwijl dit soort systemen maatschappelijk als gevaarlijk wordt gezien, blijkt dit in de praktijk dus mee te vallen, is de (niet onomstreden) redenering. Gebleken is dat allerlei vooraf gedachte gevaarlijke situaties, gelegd langs de maatstaf van het LOI, in de laagrisicocategorie terechtkomen. Dit heeft de staatssecretaris ertoe bewogen de ontwerp-AmvB aan te passen (lees: versoepelen).

Het ontwerpbesluit is op de volgende punten aangepast:

�- de risico-indeling van het LOI (laag-midden-hoog) wordt overgenomen; de eerder in het ontwerp besluit genoemden mengwatersystemen vallen daardoor onder de laag risico categorie;

�-de laagrisicocategorie voor zowel bestaande bouw als nieuwbouw wordt uitgesloten van het ontwerpbesluit (in het ontwerpbesluit had deze groep nog tot oktober 2012 de gelegenheid om te voldoen aan de preventieve voorschriften);

�-voor de midden- en hoogrisicocategorie gaat een periodieke meetverplichting gelden.

De aangepaste ontwerp-AMvB richt zich derhalve nog slechts op de hoog/middenrisicocategorie. Kort en goed zijn dit:

Hoog risico

Ziekenhuizen waarin speciale activiteiten worden verricht (transplantaties, oncologie, hematologie, immuunstoornissen, chronische longaandoeningen).

Hiervoor geldt: altijd legionella preventie.

Middenrisico

�-�overige� ziekenhuizen en zorginstellingen;

�-bad- en zweminrichtingen;

�-evenemententerreinen;

�-logiesgebouwen;

�-kampeerterreinen;

�-Gevangenissen;

Hiervoor geldt: alleen legionellapreventie als aërosolvorming plaatsvindt.

Betekent dit nu dat de laagrisicocategorie vrijuitgaat en nergens aan is gebonden? Het antwoord is luid en duidelijk: neen. De laagrisicocategorie blijft gebonden aan de in mijn vorige artikelen al besproken zogenoemde centrale norm. Deze centrale norm houdt in dat zich in leidingwater geen hoeveelheden legionellabacteriën mogen bevinden die bij aërosolvorming schadelijk kunnen zijn voor de volksgezondheid.

Vanuit de branche wordt dan ook geadviseerd om zich vrijwillig te onderwerpen aan de strengere normen voor de hoog/middencategorie, zodat men de gezondheidsrisico�s voor anderen zoveel mogelijk uitsluit. Ook juridisch gezien is dit een verstandig advies: de eigenaar kan daardoor aantonen dat hij zich maximaal heeft ingespannen om legionellarisico�s uit te bannen, hetgeen zijn positie – mocht hij onverhoopt aansprakelijk worden gesteld – aanzienlijk versterkt.

Reageer op dit artikel