nieuws

Tien jaar jonge Arbodienst is ernstig ziek

bouwbreed Premium

geïntegreerde Arbozorg.

Onderdeel van de nationale wetgeving was de verplichte inschakeling van deze Arbo-diensten voor risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E), voor verzuimregistratie- en begeleiding en voor bedrijfsgezondheidskundig onderzoek en spreekuur. RI&E�s moesten worden getoetst door de 4 verplicht aanwezige disciplines tew weten bedrijfsarts, veiligheidskundige, arbeids- en organisatiekundige en arbeidshygiënist.

Deze verplichte winkelnering was typisch een product van de Nederlandse polder en niet Europees voorgeschreven. Men was bang dat bij niet verplicht stelling de Arbo-diensten geen kans zouden krijgen. Bestaande Bedrijfsgezondheidsdiensten bouwden zichzelf massaal om naar Arbo-diensten en werden hiermee in een zetel geplaatst. Er leek een gouden toekomst voor de Arbo-diensten voor het grijpen te liggen. Niet iedereen was even enthousiast over dit nieuwe concept. Aan de kant van de afnemers, de bedrijven, werd gemord over de opgelegde verplichtingen. De keuzevrijheid in af te nemen Arbo-paketten was groot maar om het verplichte minimumpakket kon men niet heen.

Veel bedrijven gaan op dit minimum zitten en kopen alleen die dienstverlening in die verplicht is voorgeschreven.

De RI&E dreigde een papieren tijger te worden. Bedrijven waren maar heel moeilijk te stimuleren om meer te doen. De Arbo-diensten werden niet als partner maar als verplichting gevoeld.

De Arbo-diensten konden eigenlijk niet scoren en dat deed de Arbo-branche natuurlijk geen goed. Enerzijds kwam dit door gebrek aan commercialiteit bij de Arbo-diensten zelf, men verkocht zijn producten slecht.

Anderzijds kwam dit door de weeffout die er in het systeem zat. De wettelijk verplichte afname van het minimumpakket sloeg elk ander initiatief van de Arbo-diensten bij voorbaat dood. De bedrijven waren hiermee immers gedekt. Ook de dienstverleners waren niet blij. De Arbo-diensten kregen een sterk bevoorrechte positie en leken de concurrentie vanuit hun luie stoel aan te kunnen gaan. Veiligheidsdiensten zoals Aboma+Keboma vroegen zich af of een zekere toekomst alleen gegarandeerd kon worden door het aantrekken van medische expertise en mankracht. Het was duidelijk dat de nieuwe wetgeving de wereld van de dienstverleners op z�n kop zette en met de nodige spanning zag men de ontwikkelingen aan.

In de kolommen van deze krant hebben wij ons van het begin af aan verzet tegen de in onze nationale wetgeving vastgelegde constructies en concepten. Wij hebben nooit in de integratie geloofd en al helemaal niet in de verplichte winkelnering. Wij zijn altijd blijven redeneren vanuit het belang van het bedrijfsleven en de vraag naar specialisten en maatwerk. Het hele spel had tenslotte tot doel de arbeidsomstandigheden in de bedrijven te verbeteren, met de Arbo-diensten als aanjagers. De bouwnijverheid en het vertikaal transport staan bekend als bedrijfstakken met grote arbeidsrisico�s voor veiligheid en gezondheid. Die kun je alleen te lijf met een zeer grondige risicoanalyse waarbij de procedures moeten worden ingebed in een concreet Plan van Aanpak.

Geen veiligheid en gezondheidsmaatregelen tussen neus en lippen door, maar onderdeel van een �way of life� om met de Rolling Stones te spreken. Dat gaat alleen maar goed als de betrokken bedrijven zelf deze risico�s onderkennen en van de noodzaak deze aan te pakken zijn doordrongen. Niks geen verplichte winkelnering, zelf doen.

De Arbowereld is opnieuw in beweging. De slinger van de Arboklok gaat weer terug en er wordt weer hardop gesproken over scheiding van veiligheids- en gezondheidstrajecten, over afschaffing van de verplichtstelling, over �opting-out� en over de wens bedrijven en branches weer meer zelf te laten doen.

De SER legt binnenkort een advies neer voor het kabinet en hopelijk heeft men geleerd van het verleden. Eigenlijk zijn we weer een beetje terug bij af en ziet ook de politiek de noodzaak van zelfwerkzaamheid in. De bouwnijverheid kan gelukkig zijn met deze ontwikkelingen. De veiligheidskunde houdt zich bezig met preventie avant la lettre. Voorkomen van ongevallen door een adequate organisatie, met veilige arbeidsmiddelen op een veilige werkplek. Met een open oog voor de arbeidsrisico�s en een vertaling in een helder en duidelijk Plan van Aanpak. Daar houden bouwers van. De huidige Arbo-dienst is dood, lang leve de Veiligheidsdienst.

Reageer op dit artikel