nieuws

Paalrot een probleem van 40 miljard

bouwbreed Premium

dordrecht – De funderingsproblematiek in Dordrecht staat symbool voor een gigantisch financieel drama onder huiseigenaren. Een landelijke regeling laat nog altijd op zich wachten, maar het wordt de hoogste tijd meent Vereniging Eigen Huis.

Woningbezitters moeten doorgaans diep in de buidel tasten wanneer sprake is van rottende houten heipalen. De omvang van dit probleem begint steeds duidelijker te worden. Het geraamde totaalbedrag voor herstel van houten funderingen die door paalpest of paalrot zijn aangetast beloopt volgens een grove schatting 40 miljard euro.

“De overheid heeft de funderingsproblematiek lange tijd terzijde geschoven” concludeert Hans Leeuwenkamp, senior beleidsadviseur bij Vereniging Eigen Huis (VEH). “Maar zij zal uiteindelijk financieel over de brug moeten komen. De funderingsproblematiek grijpt diep in het individuele belang van woningbezitters en het is onhoudbaar dat eenzijdig op de woningbezitter af te wentelen. We moeten naar een deltaplan voor het stedelijk gebied.”

Medio 2001 stelde staatssecretaris Remkes 45 miljoen gulden beschikbaar voor paalrot in zes gemeenten. Zo kreeg Dordrecht 5,3 miljoen voor het herstel van vijfhonderd woningen, Zaanstad werd voor hetzelfde aantal huizen toebedeeld met 8,2 miljoen. Gouda ontving voor 347 woningen 6,2 miljoen. De eenmalige subsidie noemt Leeuwenkamp “een druppel op de gloeiende plaat”.

Ook in nieuwe gevallen van paalrot, zoals momenteel in Dordrecht, lopen de financieringsvarianten voor funderingsherstel per gemeente sterk uiteen. Eind vorig jaar oordeelde het gerechtshof dat de gemeente Dordrecht niet verantwoordelijk is voor de financiële gevolgen van de funderingsproblemen. Juridisch beleidsmedewerker mr. Steven Wayenberg van VEH: “Het beantwoorden van de juridische schuldvraag is een langdurig proces. De overheid heeft zich te houden aan de beginselen van algemeen bestuur. Maar bewijs maar eens dat zij tekort is geschoten in haar zorgplicht en onrechtmatig heeft gehandeld. Het is juridisch gezien braakliggend terrein.”

Drie jaar nadat KPMG in opdracht van het ministerie van Verkeer en Waterstaat studie deed naar mogelijke oplossingen, is er wettelijk nog altijd niets geregeld. Leeuwenkamp: “Er ligt nog geen concreet wetsvoorstel. Bij de voorstellen hanteert de overheid de stelling dat eigenaar-bewoners verantwoordelijk zijn voor het eigen perceel en de gemeente, provincie en waterschap voor alles daarbuiten. Maar het stelselmatig en langdurig veranderen van grondwaterstanden zoals in Dordrecht is gebeurd, met als gevolg droogvallende paalkoppen en dus paalrot, vindt volledig buiten de woningeigenaar om. Hij heeft er niet om gevraagd dus de overheid is uiteindelijk verantwoordelijk voor zo�n ingreep. Dan kun je de financiële gevolgen niet eenzijdig afwentelen.”

Vooruitlopend op een landelijke regeling pleit VEH voor een projectmatige aanpak. Wayenberg: “Eindeloos procederen biedt geen soelaas voor dit moment. De overheden zouden de handen ineen moeten slaan en vooraf onderzoek moeten doen naar de gevolgen van die ingrepen voor een woningeigenaar. Waterbeheer is vooruitkijken.” Ditzelfde is overigens al eerder door de VEH in de Commissie Integraal Waterbeheer geopperd.

Pilotproject

De belangenbehartiger is ondertussen ook zelf met de houten-palenproblematiek in de weer, maar beraadt zich nog over de vorm en intensiteit. In samenwerking met eigenaar-bewoners, de woningcorporatie en particuliere verhuurders biedt de VEH in de Wenslauerstraat in Amsterdam Oud-West zoals Leeuwenkamp het formuleert “een helpende hand”. Het betreft een proefproject dat voorjaar 2002 van start ging en 42 panden (86 adressen) omvat. Het gaat om de verbetering van casco en fundering van de woningen en de herinrichting van de straat. Op basis van beschikbare gebundelde subsidies wordt momenteel gewerkt aan een financieel voorstel per pand en per bewoner, waarbij inkomen, noodzakelijke investering en beschikbare subsidie een rol speelt. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een Revolving Fund waaruit leningen met lage rente worden verstrekt via het Stimuleringsfonds Volkshuisvesting.

“Het doel van deze gezamenlijke aanpak is zo veel mogelijk mensen deel te laten nemen. Collectiviteit is essentieel bij het aanpakken van dit probleem.” De planning is dat medio volgend jaar de verbeteringswerkzaamheden van start kunnen gaan.

De funderingsproblematiek staat in elk geval weer op de politieke agenda concludeert de beleidsadviseur, wat ook zou moeten gelden voor het particuliere woningbezit in zijn algemeenheid. “De overheid bemoeit zich sinds de jaren tachtig nog maar incidenteel met particulier woningbezit. De consequenties daarvan worden steeds duidelijker. Wil zij het eigen woningbezit van 54 naar 65-70 procent tillen dan zal ze wel moeten faciliteren.”

�Eindeloos procederen biedt geen soelaas�

Reageer op dit artikel