nieuws

Bijen en tafels krijgen een plaats tussen het verkeer

bouwbreed Premium

amsterdam – Kunstenaar Frank Mandersloot verklaart met nadruk, dat de bijen bij het kunstwerk horen. Ze komen te wonen tussen de bladen van twee enorme houten tafels, in een soort niemandsland tussen de verkeersstromen van de Panamaknoop in Amsterdam.

Gisteren zijn de gigantische tafels geplaatst bij de tramhalte Rietlandpark van de IJtram. “Het gebied is overbelast met verkeersfuncties. Om milieutechnische redenen wonen de mensen er niet dichtbij. Mijn idee was om op die plek een biotoop voor bijen te scheppen. Het past in het ecologisch groenplan voor het hele gebied”, licht Mandersloot toe.

De bijen krijgen wel imkers, maar vooral om veiligheidsredenen. Als een zwerm te groot wordt, moet hij worden gesplitst. Daarmee voorkomt de imker dat een zwerm wegvliegt en bijvoorbeeld aan een lantaarnpaal gaat hangen. Mandersloot heeft zijn idee met deskundigen uit Wageningen doorgesproken. Het is veilig en verantwoord.

Het onderkomen van de bijen heet �Voor de bijen� en bestaat uit twee tafels van beton en twee van hout. Het eerste betonnen blad bevindt zich op het niveau van het maaiveld, met twee poten langs een verdiept tramperron. De tweede betonnen tafel staat op de eerste. Daaroverheen zijn de twee houten tafels geplaatst.

Mandersloot is vorige week de hele tijd in Kampen geweest, bij Wijma Kampen BV. Dat bedrijf heeft de engineering, de leverantie van het hout (azobé met Keurhout Keurmerk) en de uitvoering verzorgd. “Ik zou elke week wel zoiets willen maken”, aldus Ad Wesselink van Wijma Kampen. “Het is interessant om van het begin af aan betrokken te zijn bij de ideeën van de kunstenaar. We hebben de tafels in het groot uitgedetailleerd. Het is een verdraaid fraai stuk werk. Al het hout is gestraald, het heeft een ambachtelijke uitstraling maar is sophisticated geproduceerd.”

De tafels zijn afgelopen weekend getransporteerd per schip van Kampen naar de Oostelijke Handelskade in Amsterdam. Zondagochtend vroeg zijn ze over een afstand van 150 meter op een dieplader verplaatst. Daarvoor moest de rijweg worden afgezet worden en een lantaarnpaal, evenals een stuk bovenleiding worden verwijderd.

Wesselink legt uit hoe de tafels geconstrueerd zijn. “Tussen de poten bevinden zich samengestelde liggers, verbonden met stiften en draadeinden met bouten. De bladen bestaan uit niet gelijmde lagen met veer en groef, wat aan de kopzijde blind is weggewerkt. De poten tenslotte zijn massief, 500 bij 500 millimeter, verbonden met grote pen-in-gat verbindingen.” Om een indruk van de afmetingen te geven: de tafelbladen zijn 200 millimeter dik, tussen de 4,85 meter en 6,48 meter lang en breed en ze wegen elk rond de 29 ton.

Het was een weloverwogen keuze om de tafels in de werkplaats te fabriceren en niet ter plekke in elkaar te zetten. “Als je op die hoogte moet werken met zulke gewichten, dan is dat een groot risico. Een van de tafels heeft bovendien ook nog drie gaten in het blad, voor de hefinstallaties voor de bijen”, verklaart Wesselink de keuze.

Hij spreekt niet zonder trots over het kunstwerk. “We hebben inmiddels een reputatie op het gebied van dit soort opdrachten. Ook de kolommen voor het Nederlandse paviljoen op de laatste wereldtentoonstelling hebben we geleverd. Ons bedrijf heeft een grote handelspoot, maar we zijn ook thuis in constructie.”

De opdrachtgever van �Voor de bijen� is het Amsterdams Fonds voor de Kunsten. De directie wordt gevoerd door Ingenieursbureau Amsterdam, de aannemer is V.d. Herik uit Sliedrecht en de architecten Rob Hoogendijk van Verburg en Hoogendijk architecten uit Amsterdam. Nu de tafels zijn gemonteerd is het wachten op de naam die het kunstwerk in de volksmond zal krijgen.

Reageer op dit artikel