nieuws

Sensorpen wapen tegen RSI­klachten

bouwbreed

“Schrijf op”, zegt Krullaards, “Het is mooi weer en de zon schijnt.” Roon Veugelers, directeur van het Voorburgse bestratingsbedrijf Pleunis, gaat er in de werkruimte van de fysiotherapeut eens goed voor zitten. Langzaam komt zijn hand in beweging. Hij heeft nauwelijks een woord geschreven of er gaat een rood lampje branden bovenaan de pen die […]

“Schrijf op”, zegt Krullaards, “Het is mooi weer en de zon schijnt.” Roon Veugelers, directeur van het Voorburgse bestratingsbedrijf Pleunis, gaat er in de werkruimte van de fysiotherapeut eens goed voor zitten. Langzaam komt zijn hand in beweging. Hij heeft nauwelijks een woord geschreven of er gaat een rood lampje branden bovenaan de pen die hij in zijn hand klemt.

Veugelers neemt niet voor niks de proef op de som. Binnen zijn onderneming begint binnenkort een pilot met de NorSipen.

“Niet zo hard knijpen. Ontspan je”, adviseert Krullaards. Het lichtje gaat uit. Brand weer. Flikkert en dooft definitief nadat Veugelers het zinnetje een paar keer heeft opgeschreven.

RSI (Repetitive Strain Injury), een verzamelnaam voor verschillende klachten zoals tintelingen en pijn aan nek, schouders, armen, polsen en handen is een groot probleem binnen de bouw. Ruim een kwart van de bouwvakkers heeft zulke klachten, zo blijkt uit gegevens van het CBS.

De symptomen kunnen zo erg zijn dat langdurig ziekteverzuim of zelfs volledige arbeidsongeschiktheid het gevolg is.

“Als ik naar mijn eigen bedrijf kijk”, zegt Veugelers, “zijn er elk jaar wel een stuk of vier mensen die een periode zijn uitgeschakeld doordat ze bijvoorbeeld enorme pijn in hun polsen hebben. Ik verwacht dat die pen uitkomst kan bieden. Vandaar dat ik graag meewerk aan een pilot. En baat het niet, dan schaadt het niet.”

De NorsiPen heeft dezelfde afmetingen als een normale balpen, maar is dikker en zwaarder. “Dat komt doordat er een sensor in zit die meet hoe hard je erin knijpt”, legt Krullaards uit. “Knijp je te hard, dan brandt een rood lampje. De kunst is om de druk van je vingers zo te verminderen dat het lichtje helemaal niks doet.”

Als het lukt om te schrijven zonder dat het lampje werkt, ontspannen niet alleen de spieren in de hand. “Door te oefenen leren mensen opnieuw wat knijpen en is en hoe ze kracht moeten zetten. Daardoor gaan ze anders bewegen. Ze vertalen het gevoel dat ze hebben als ze met die pen schrijven naar andere bewegingen die ze maken. De methode is inmiddels wetenschappelijk onderbouwd.”

Volgens Krullaards kan worden volstaan met een paar minuten oefenen per dag. “Gewoon aan het einde van de dag even wat aantekeningen maken over het werk dat je hebt gedaan of zoiets is al voldoende om resultaat te bereiken. Het maakt je bewust van de manier waarop je kracht zet en daar gaat het om.”

Hij wijst erop dat voordat iemand met de pen aan de slag gaat, eerst wordt getest wat de aard van zijn klachten is. “Een eenvoudige test volstaat. Je hoeft er niet voor door een scanner of zoiets.”

Ondertussen heeft Veugelers de oefening beëindigd. Het is hem gelukt te schrijven zonder dat het lampje ging branden. “Ik heb nu al het gevoel dat ik me anders beweeg.” Krullaards knikt. “Het werkt snel. Veel sneller eigenlijk dan ik in eerste instantie verwachtte. Ik ben heel benieuwd naar de resultaten van de pilot.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels