nieuws

Nieuw fenomeen

bouwbreed

Er zijn dijken doorgebroken in Nederland. Het schrikbeeld van de Nederlandse bevolking door de eeuwen heen. En nu realiteit. Maar het betreft geen primaire dijken met daarachter een oneindige hoeveelheid water van de zee of van meren en rivieren. Het zijn veenkades, niet gemaakt maar hoog in het landschap langs kreken en waterlopen blijven liggen […]

Er zijn dijken doorgebroken in Nederland. Het schrikbeeld van de Nederlandse bevolking door de eeuwen heen. En nu realiteit. Maar het betreft geen primaire dijken met daarachter een oneindige hoeveelheid water van de zee of van meren en rivieren. Het zijn veenkades, niet gemaakt maar hoog in het landschap langs kreken en waterlopen blijven liggen bij de grootschalige ontginning van de veengebieden.

Veenkaden dienen vaak als boezemkaden langs lager gelegen polders. Een doorbraak is voor de mensen met hun have en goed achter een secundaire veendijk natuurlijk heel erg. De schade komt voor bewoners hard aan als het niet door eigen toedoen is. Temeer omdat ze menen dat hun waarschuwingen door de dijkbeheerders zijn genegeerd. De roep om meer veiligheid klinkt altijd snel als kansen en mogelijke gevolgen plotseling veranderen in zekerheid en werkelijk opgetreden schade.

Maar zijn we nu onveilig in Nederland? Nee, dat is niet het geval. De veiligheid van de primaire waterkeringen is goed in handen van Rijkswaterstaat. Het Deltaplan Grote Rivieren zorgt daar na de afgelopen hoogwaters voor. Bij de veiligheid van de zeedijken spelen helaas nog onzekerheden omtrent de optredende golven.

De secundaire dijken vallen onder de verantwoordelijkheid van de waterschappen. Deze organisaties maken veel werk van het toetsen van de veiligheid. Zij doen dat aan de hand van breed geaccepteerde criteria opgesteld door het orgaan dat de overheid adviseert over techniek van de waterkeringen. De waterschappen hebben vervolgens de taak om ervoor te zorgen dat de kaden en dijken onder hun beheer voldoen aan de eisen.

In dat verband is het goed om je te realiseren dat absolute veiligheid niet is te geven. Zo zal de veiligheid aansluiten bij de kennis die als basis heeft gediend bij het opstellen van de toetsingscriteria. Maar de twee bezweken dijkjes zijn verschoven en niet verzakt. Niet door het eeuwig loerende water, maar door de droogte. Een uitzonderlijk, nieuw fenomeen. Van deze �dijkschuiven� valt veel te leren. Maar die kennis moet wel worden omgezet in praktisch handelen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels