nieuws

Compressorpompje trekt buitenwarmte naar binnen

bouwbreed

octrooi

Een visuele inspectie van de achterkant van de thuis beschikbare koelkast leverde te weinig informatie op. De vrouw van de uitvinder moest naar de bibliotheek om een kopietje te maken uit een encyclopedie. Haar scherts resulteerde in een octrooi op haar naam. nummer: 1022612 houder: H. Veenhuis­Witting uitvinder: J. Veenhuis

Systemen die op de ene plaats warmte opnemen om ze daarna op een andere plaats weer af te geven, bestaan al langer. Ze zijn gewoonlijk opgebouwd uit twee gescheiden circuits met daartussen een warmtewisselaar en ze transporteren bijvoorbeeld bodem­ of zonnewarmte naar een verblijfsruimte.

Uitvinder Veenhuis beschouwt zo’n warmtewisselaar als een bron van warmteverlies en de benodigde tweede pomp als geldverspilling. Hij heeft al vier eerdere octrooien, waaronder eentje op aangedreven skates. Volgens eigen zeggen zijn de meeste van zijn ideeën ontstaan doordat hij wel de klok had horen luiden maar niet wist waar de klepel hing. Zo kwam hij ook min of meer toevallig op het idee dat uiteindelijk leidde tot octrooi 1022612. Veenhuis: “In de  krant had ik een kort stukje gelezen over een verwarmingssysteem in de wand van een huis, maar het was me niet duidelijk hoe het nou precies in elkaar stak. Ik veronderstelde dat het wel iets zou zijn met buizen in het dak en de wanden. Later bleek dat het anders werkte dan ik dacht, maar ondertussen had ik wel een eigen systeem ontworpen.” 

Systeem Veenhuis bestaat uit twee sets buizen van metaal of kunststof, van elkaar gescheiden door een isolatielaag in de wanden, vloer en het dak van een al dan niet mobiele ‘wooneenheid’. Denk bijvoorbeeld aan een caravan of eengezinswoning.  De buizen van het warmteonttrekkingssysteem lopen in de buitenwanden en de dakbedekking, de buizen van het warmteafgiftesysteem in de binnenwanden en de vloer. De tussenliggende isolatielaag voorkomt dat de binnen opgebouwde warmte te gemakkelijk weer naar buiten weglekt.

Het warmteoverdrachtsmiddel is bij voorkeur freon, maar kan ook bestaan uit ammoniak of butaan. Onderdeel van het systeem zijn verder een compressorpomp, een capillaire buis en een reduceerventiel dat de druk in het onttrekkingsdeel relatief laag moet houden en in het afgiftedeel relatief hoog. Een kamerthermostaat schakelt de pomp uit of aan. Een warmtewisselaar en een tweede pomp, zoals in bestaande systemen, ontbreken. Veel verder dan deze opsomming gaat de octrooitekst niet en ook de bijgevoegde tekening is uiterst schetsmatig. 

Omgekeerde koelkast

De geoctrooieerde vinding is een variant op het idee van de zogeheten omgekeerde koelkast. Stel je voor dat je een raam vervangt door een koelkast of vriezer die met de achterkant in je huis steekt en met de deur open naar buiten. Het apparaat gaat de buitenlucht koelen en geeft net als anders de vrijkomende warmte af via het rooster aan de achterkant. Het maakt niet zoveel uit wat de buitentemperatuur is, want ook als het buiten vriest is er nog voldoende warmte om te transporteren. Bij de variant met buizen in dak en muren is een door de zon verwarmd dak dus niet nodig, al voorkomt dat wel overmatige ijsvorming.

Veenhuis is betonmortelchauffeur en wist niet zoveel van koelkasten: “Ik had  de achterkant van onze koelkast bekeken, maar daar werd ik ook niet veel wijzer van. Daarom vroeg ik mijn vrouw of ze in de bibliotheek een kopietje wilde maken uit een technische encyclopedie. Voor de grap zei ze dat ze dat wel wilde doen, als het eventuele octrooi op haar naam zou komen te staan. Dat heb ik toen beloofd en later ook zo ingevuld op de aanvraagformulieren.”

De uitvinder schat zelf dat een pompje met een vermogen dat maximaal vijf keer zo groot als dat van zijn koelkast voldoende moet zijn om een normaal  huis te verwarmen, maar zette dat niet in de octrooiaanvrage. Verder heeft hij niets berekend of uitgetest, en de lezer blijft achter met de knagende twijfel of dat allemaal wel zomaar kan.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels