nieuws

Wegkwijnende bunker van Dudok krijgt tweede leven

bouwbreed Premium

hilversum – De zout- en zandbunker van Dudok in Hilversum mag nog zo bijzonder zijn, de huidige staat van het onderkomen op de kop van het recent voor miljoenen gerestaureerde stads-park Oude Haven is erbarmelijk. Plaatselijk handelaar in siervissen J. Banning ziet in Dudoks bouwwerk echter een ideale biotoop voor zijn honderden vissen. De plannen voor een ingrijpende renovatie liggen klaar.

Het in verval geraakte gebouw is vooral ten prooi gevallen aan chlo-riden. Door corroderende wapening, als gevolg van de zoutopslag, is de betonschade groot. Voorafgaand aan de ingebruikname door Banning zal de geheel in het Havenstraattalud opgesloten, 10 meter hoge bunker dan ook een fikse opknapbeurt moeten ondergaan.

Architect Maarten Marijnusse uit Utrecht ontwierp het totaalconcept voor de winkelier. Zijn uitgangspunt was de monumentale waarde van het onderkomen op luisterrijke wijze te verenigen met de aanpassingen. “De bunker is eigenlijk niets meer dan een in een talud weggewerkt bedrijfsgebouw met een mooie gevel. De renovatie betreft hoofdzakelijk de constructieve veiligheid. Vervolgens moet het oorspronkelijke bedrijfskarakter van dit cultureel erfgoed zichtbaar worden.”

De silo�s, zes in het gebogen gebouw met zeven segmenten, worden opengebroken en vervolgens wordt een loopzone aangebracht door de kokervormige afdelingen. Enkele stortkleppen worden door glasplaten vervangen en in sommige kokers wordt een houten vloer met open structuur in het hangende �silolandschap� gelegd. Het architectonisch minder interessante linkerdeel van de zoutopslag krijgt een vide.

Watervallen

Verder is het de bedoeling de aan weerszijden van het gebouw bestaande trappen in watervallen te veranderen. Op parkniveau krijgt de voorkant een waterbarrière met fonteinen. Daarmee is de watercirkel van het gebouw rond: een waterreservoir op het dak wordt via de watervallen met het water beneden verbonden. In de herstelde gevel komen zes stalen hefdeuren met patrijspoortjes. Een transparant, prieelachtig bouwwerkje in het water bovenop het vernieuwde dak completeert het geheel. Vanuit deze koepel leidt een trap bezoekers tot in het hart van de bunker.

Het Amsterdamse bedrijf Koning & Bienfait heeft in opdracht van de gemeente de technische mankementen aan het gebouw in kaart gebracht. En die bleken niet onoverkomelijk. De achterwand van de bunker, waar het grootste leed werd verwacht, is theoretisch onvoldoende sterk om de gronddruk te weerstaan, maar de betonkwaliteit is goed. Er zijn geen scheuren gevonden die op bezwijkingsgevaar duiden. Wel takelt de bunker door chloriden verder af, met als gevolg ernstige wapeningscorrosie. Voorts is vastgesteld dat de constructie in 1940 gebrekkig is uitgevoerd. Zo is het betondak op een rietlaag gestort, waarbij de onderwapening op het riet heeft gelegen. Een beschermende betondekking aan de onderzijde ontbreekt. Voorts lekken de betonnen silowanden doordat de bitumencoating ervan niet geheel sluitend is geweest.

Ondernemer Banning heeft de gemeente een symbolische euro betaald voor het rijksmonument uit 1940. Voor dat geld heeft hij er ook nog 1600 vierkante meter opnieuw in te richten terrein bij gekregen. Met zijn Waterwereld wil hij het publiek straks een �ervarium� bieden als plezierige en educatieve verpozing.

Reageer op dit artikel