nieuws

Opslag radioactief afval kan tegen aardbeving

bouwbreed

borssele ­ Het gebouw voor opslag en behandeling van hoogradioactief afval dat koningin Beatrix gisteren opende, is in beginsel een verschrikkelijk sterke betonnen doos. Het gebouw is gefundeerd op staal om aardbevingen beter te kunnen weerstaan.

Nederlands radioactief materiaal dat in het buitenland ligt opgeslagen, moet op grond van Europese regels in Nederland worden bewaard. Om aan die regels te voldoen heeft de Centrale Organisatie Voor de Opslag van Radioactief Afval (Covra) in Borssele een Hoogradioactief Afval Behandelings en Opslaggebouw (Habog) laten bouwen door de Hollandsche Beton Kombinatie Covra (HBKC), bestaande uit HBG Civiel en HBG Utiliteitsbouw. Het afval zal hier ten minste honderd jaar worden opgeslagen.

Diverse organisaties in Zeeland en ook Greenpeace wijzen de officiële opening door de koningin af. Een aantal heeft de koningin eerder verzocht van de opening af te zien. Greenpeace noemt de handeling “ongepast”.

Het gebouw in Borssele voldoet aan strenge eisen voor de constructieve veiligheid. Het bouwwerk lijkt op een betonnen doos met een grondoppervlak van 70 bij 30 meter en een hoogte van ongeveer 17 meter. “Het lijkt allemaal eenvoudig”, zegt projectleider E. Jansen van HBKC, “maar bij zo�n opslag komen toch veel dingen kijken die de bouw complex maken.” Hij noemt de betonnen buitenschil van het gebouw. Het dak, de wanden en de vloer hebben een dikte van 1,70 meter.

Doorgekoppeld

De wapening erin is allemaal doorgekoppeld, zodat een doorgaand wapeningsnet ontstaat dat zware belastingen kan opvangen. Ook de stortnaden zijn speciaal uitgevoerd. Het zijn zogenoemde �nucleaire voegen�. Die laten absoluut geen straling door. Het zelfde geldt voor de deuren in het gebouw. Die hebben een nucleaire afdichting. Er zijn deuren van massief staal van 70 centimeter dik, maar ook deuren van een meter dik met een stalen buitenschil die later is volgestort met beton.

De vlakheid van de binnenzijde van het beton heeft volgens Jansen extra werk gevraagd. Het beton kon op zich wel aan de vlakheidseisen voldoen, maar de naadjes van de bekistingsplaatjes moesten worden weggeslepen.

Het gebouw is gefundeerd op de natuurlijke grondslag. Niet op palen maar �op staal�. Dat is gedaan in verband met de eis dat het gebouw bestand moest zijn tegen aardbevingen. Die komen in Nederland niet zo vaak voor, maar dat staat in de ontwerpeisen. Het gebouw is zelfs berekend op een aardbeving met een kracht van 7,3 op de schaal van Richter. Een gebouw met een fundering op staal voldoet eerder aan deze zware eis.

Tijdens de bouw, die zo�n drie jaar heeft geduurd, zijn de zettingen gemeten om aan te tonen dat het echte gedrag van het gebouw en van de ondergrond voldeed aan de theoretische verwachtingen. Dat bleek het geval te zijn.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels