nieuws

Najaarsoverleg bepalend voor rust op arbeidsfront

bouwbreed Premium

AANHEF_SUB:analyse Sinds het kabinet het hoofdlijnenakkoord presenteerde, is het onrustig geweest. De daarin opgesomde bezuinigingen deden de bonden al het ergste vrezen. Sinds die tijd is het economisch alleen nog maar slechter geworden. Het was dus ook geen verrassing dat op Prinsjesdag er nog veel meer uit de bus kwam dat bepaald geen juichkreten ontlokte […]

AANHEF_SUB:analyse

Sinds het kabinet het hoofdlijnenakkoord presenteerde, is het onrustig geweest. De daarin opgesomde bezuinigingen deden de bonden al het ergste vrezen. Sinds die tijd is het economisch alleen nog maar slechter geworden. Het was dus ook geen verrassing dat op Prinsjesdag er nog veel meer uit de bus kwam dat bepaald geen juichkreten ontlokte bij de vakbeweging.

Curieus genoeg waren de werkgevers aanvankelijk wel positief. De richting van het kabinetsbeleid is goed, over de uitwerking is discussie mogelijk, zo heette het. Die stemming sloeg echter alras om nadat de vakbeweging had aangegeven in de cao­onderhandelingen verslechteringen te zullen repareren.

Naar het zich laat aanzien is het niet in de laatste plaats de bouw geweest die gezorgd heeft voor een omslag in het denken in werkgeversland. Allerlei maatregelen hakken er bij de bouw extra in. Bijvoorbeeld de plannen rond vut en prepensioen kunnen de bouw kapitalen gaan kosten. In de praktijk zou het betekenen dat de metselaar en timmerman die op hun vijftiende als jongmaatje begonnen zijn pas na een werkzaam leven van 50 jaar hun pensioen kunnen gaan genieten. Binnen FNV Bouw werd dit door voorzitter Dick van Haaster al afgedaan als onverkoopbaar richting achterban. Repareren, waarschijnlijk dus de fiscaliteiten overnemen, kost werknemers een fortuin dat er domweg niet is.

Soortgelijke problemen dreigen met de ww. Repareren is hier nog lastiger aangezien de ww zodanig wordt aangepast dat bovenwettelijke uitkeringen, aanvullingen dus, eerst worden gekort op de uitkering.

Bijkomend probleem voor de bouw is de strikte toepassing van de ww in geval van seizoenswerkloosheid. In de schilderswereld en de gww­sector is dit een spookbeeld. Met name die laatste sector heeft al het nodige gedaan de laatste jaren in de vorm van het jaarmodel. Maar zolang grote opdrachtgevers als Rijkswaterstaat en andere overheden weigeren hun opdrachten beter te spreiden over het jaar, blijft het jaarmodel een lapmiddel.

De politiek lijkt nu toch ook wat te schuiven. Nadat in een informeel overleg vorige maand minister Zalm al had aangegeven 800 miljoen op tafel te willen leggen in ruil voor twee jaar een nullijn, is het de laatste weken vooral het CDA dat probeert eerdere plannen van het kabinet bij te stellen. Niet verbazingwekkend is dat het hier vooral gaat om maatregelen die het maatschappelijk middenveld raken, het veld waar het CDA van oudsher goed vertegenwoordigd is.

Het geeft in ieder geval aan dat de politiek niet geheel doof is voor het maatschappelijk protest. Dat is ook logisch. Als het kabinet star vasthoudt aan alle plannen rond vut en prepensioen, dan betalen werkgevers daarvoor zwaar. Daarmee komt het terugdringen van de loonkosten onder zware druk te staan. Inflatie dreigt weer. Het land gaat dan verder achteruit.

Gezien de groeiende eensgezindheid bij de sociale partners, lijkt het onwaarschijnlijk dat het kabinet niets toegeeft. Of het genoeg is om de bonden om te krijgen, weten we dinsdag pas.

Reageer op dit artikel