nieuws

Overheid vaak oorzaak vertraging grote projecten

bouwbreed

den haag ­ Inefficiënte besluitvorming bij de ministeries vertraagt de grote projecten tot vijftien maanden. Dat blijkt uit de evaluatie van de Tracéwet in opdracht van het ministerie van Verkeer en Waterstaat. De wet levert wel winst op, maar de vele aanbevelingen bewijzen dat de wet zeker voor verbetering vatbaar is.

Afstemming tussen verschillende departementen en eventuele nieuwe wensen van de Tweede Kamer kunnen de stagnatie veroorzaken. De ministers van Verkeer en Waterstaat en van VROM gaan allebei over de tracébesluiten. De eerste vanwege de infrastructuur en de tweede vanuit de ruimtelijke ordening.

De opstellers van het rapport, met de titel ‘op de goede weg’, constateren onduidelijke en vaak niet eenduidige standpunten van de bewindspersonen. Soms leidt dat bovendien nog tot nieuwe ontwerpeisen. De vertraging liep door onenigheid tussen de departementen in het geval van de A4 Dinteloord Bergen op Zoom op tot een standpuntbepaling van 23 maanden en een overschrijding van zeventien maanden op de wettelijke termijn van een half jaar.

Geldgebrek

De beslissing van het kabinet Balkenende om projecten uit te stellen wegens geldgebrek kan volgens de evaluatie nog meer vertraging tot gevolg hebben. Dat geldt voor de Noord­Zuidlijn, Randstadrail, de aanpak van grote stations (sleutelprojecten) en de spoortunnel bij Delft. De milieueffectrapportage is in een aantal gevallen al uitgevoerd. Als de projecten alsnog groen licht krijgen, dan moet een deel van de rapportage weer opnieuw om het actueel te maken. Dat kost tijd en geld.

Overigens kan een vertraging ook gunstig uitpakken. Dat illustreren de onderzoekers aan de hand van de Westerscheldetunnel. In eerste instantie was sprake van een brug over de Westerschelde, omdat een geboorde tunnel onder het water technisch nog niet goed uitvoerbaar. De tracébesluitvorming duurde echter zo lang dat een tunnel toen wel mogelijk was.

De doorloop van de Tracéwet blijft volgens de onderzoekers soms ook hangen in de afstemming. In een aantal gevallen wordt te laat contact gezocht met gemeenten, provincies en andere betrokkenen. Dat levert aan het eind van de procedure vertraging op. Mogelijk biedt de instelling van regionale tracécommissies uitkomst voor een grotere betrokkenheid van gemeenten, stellen de onderzoekers.

Verkorten

De Tracéwet is ingesteld omdat de aanleg van een weg al gauw tien jaar en in enkele gevallen tientallen jaren duurde. De wet zou enkele procedures kunnen verkorten tot zeventien maanden zodat hoofdwegen, railinfrastructuur en vaarwegen sneller kunnen worden uitgevoerd.

De onderzoekers stellen dat de interne besluitvorming binnen departementen sneller kan. Ook dienen de verschillende fasen beter te worden gestroomlijnd. Zo kan voor sommige projecten in plaats van een volledige milieu­effectrapportage een lichtere milieubeoordeling uitkomst bieden. Voor het boeken van tijdwinst kan tevens worden gedacht aan het bundelen van vergunningsaanvragen.

De onderzoekers geven ter overweging de wet buiten werking te stellen voor enkele specifieke projecten, omdat daar de procedure te zwaar wordt bevonden. De Tracéwet is buiten werking gesteld voor de Spoedwet wegverbreding, die zelf al vereenvoudigde en verkorte procedures bevat. De onderzoekers konden deze echter niet meer bij de evaluatie betrekken.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels