nieuws

Woede omwonenden over aanleg hogesnelheidslijn verdwijnt

bouwbreed Premium

breda ­ “Wat een karwei”, verzucht een mevrouw wanneer ze zicht krijgt op de verdiepte open tunnelbak bij Prinsenbeek, waarin de hogesnelheidslijn en de A16 komen te liggen. Ze is een van de deelnemers aan een tour van het projectbureau HSL­A16 langs het HSL­tracé.

Bussen rijden zaterdag af en aan om inwoners van Zevenbergschen Hoek en Moerdijk te laten zien hoe de werkzaamheden voor de aanleg van de HSL en de verbreding van de A16 vorderen tussen het Hollands Diep en Prinsenbeek.

Het zijn vooral oudere mensen die wel eens met eigen ogen willen zien hoe het landschap in West­Brabant in hoog tempo verandert. Vijfduizend bomen zijn gekapt ­ dat wordt gecompenseerd door het planten van nieuwe bomen op andere plaatsen ­ en nieuwe infrastructuur verschijnt in de vorm van spoorlijn, viaducten, bruggen, knooppunten en een fly­over.

De sfeer in de bussen is ontspannen, bijna uitgelaten. Er is niets meer te merken van de woede van een paar jaar geleden. Voor Zevenbergschen Hoek (ruim 1600 inwoners) waren de gevolgen van de aanleg van de nieuwe infrastructuur groot. Ongeveer 130 huizen en boerderijen moesten wijken voor spoorlijn en asfalt. Een daarvan was de boerderij van Tom en Johanni van der Made in het buitengebied. Tijdens een tussenstop in het informatiecentrum wijzen ze op een kaart aan waar ze hebben gewoond. “De onzekerheid was het ergste”, herinnert zij zich. Dat ze weg moesten, daar konden ze nog wel mee leven, maar de onderhandelingen met Rijkswaterstaat over de uitkoopsom vielen hen zwaar. “We hebben drieënhalf jaar gevochten om eruit te komen”, zegt hij. Inmiddels hebben ze een nieuwe boerderij, een paar kilometer verderop in het dorpje Langeweg. “We zouden nu niet meer terug willen”, aldus Tom. “Je moet er zelf iets van maken”, vult zijn vrouw aan.

“De emoties zijn voorbij”, beaamt Gerard Cornel, lid van de HSL­klankbordgroep in Zevenbergschen Hoek. De bewonersgroep onderhoudt contacten met de HSL­projectorganisatie en speelt eventueel vragen en klachten door. Veel protest is er niet meer. “Misschien een keer als er �s nachts wordt geheid.” Dat neemt niet weg dat de klankbordgroep het werk kritisch volgt. Cornel: “Het moet wel leefbaar blijven.” Hij vindt dat de nieuwe infrastructuur de tweedeling van het dorp heeft versterkt. Voor de inwoners uit het buitengebied is het minder makkelijk geworden om het centrum aan de andere kant van de A16 en de spoorlijnen te bereiken. Ze moeten omrijden, omdat uit oogpunt van veiligheid de gelijkvloerse spoorwegovergangen zijn verdwenen. Daarvoor in de plaats zijn twee viaducten gekomen.

Wat betekent het om al jaren bijna op een bouwplaats te wonen? “Aardig wat overlast”, vinden Bep en Bert Kokke. Ze wonen op zo�n 40 meter afstand van de nieuwe hogesnelheidslijn. Vroeger hadden ze een vrij uitzicht, tegenwoordig kijken ze tegen een geluidswal aan. Dat heeft ook een voordeel. Bert: “De geluidsoverlast is een stuk minder geworden.”

Dorpsgenoot Ko Doggen, die op honderd meter van de HSL woont, vindt de bouwoverlast wel mee vallen. “Niet noemenswaardig. Je moet wel wat omrijden, maar het valt best mee.” Net als het echtpaar Kokke heeft Doggen in het begin wel meegedaan aan protestacties tegen de komst van de HSL. Intussen heeft hij zich er al lang bij neergelegd. “Je doet er niks aan. Het grootkapitaal wint toch.”

�We hebben drieënhalf jaar gevochten om eruit te komen�

Reageer op dit artikel