nieuws

Verblijf in Polen

bouwbreed

De miljoenennota met bijbehorende stukken bevatte inderdaad weinig nieuws. Alles was al bekendgemaakt. Wat over bleef, was de conjuncturele argumentatie voor een beleid dat structurele ombuigingen nastreeft. De bezuinigingen op de uitgaven voor sociale zekerheid vloeien voort uit een visie op een andere verdeling van verantwoordelijkheden tussen individu en overheid. Balkenende wordt niet moe ons […]

De miljoenennota met bijbehorende stukken bevatte inderdaad weinig nieuws. Alles was al bekendgemaakt. Wat over bleef, was de conjuncturele argumentatie voor een beleid dat structurele ombuigingen nastreeft.

De bezuinigingen op de uitgaven voor sociale zekerheid vloeien voort uit een visie op een andere verdeling van verantwoordelijkheden tussen individu en overheid. Balkenende wordt niet moe ons te wijzen op de verantwoordelijkheid die we moeten nemen. Nog even los van de vraag of ik de gekozen veranderingen allemaal toejuich, had ik graag gehoord dat deze gewenst zijn. Of ligt het in de bedoeling om over een of twee jaar bij een kentering van het economisch tij weer op de oude voet verder te gaan?

Ronduit absurd vind ik de vertoning rond het prepensioen. Wie gelooft nu werkelijk, dat maar een moment serieus is overwogen bij de aanvang van prepensioen voor een aantal jaren met de fiscus af te rekenen. Als je in een loterij iets wint betaal je toch ook achteraf de verschuldigde belasting en niet bij aankoop van het lot. De hele presentatie van het kabinet maakt de indruk, dat we in een wel zeer ernstige crisis verzeild zijn geraakt. De plagen die ons te wachten staan, als we ons niet aan het recept van de ministersploeg houden, zullen niet mis zijn. De overdrijving is zo groot, dat gevreesd moet worden dat hiermee in eigen voet geschoten wordt.

De economische ontwikkeling is zeer gebaat met het uitstralen van vertrouwen in de toekomst. Dat geldt voor alle actoren. En niet alleen in Nederland.

Met de verhalen over de rampspoed die Nederland getroffen heeft nog in het achterhoofd, verbleef ik de afgelopen dagen in Polen. Een van de nieuwe lidstaten van de Europese Unie.

Automatisch sla je aan het vergelijken. Je ziet de stand van de woningvoorraad en vergelijkt die met de situatie van de in Nederland te herstructureren (mooi woord hiervoor) woningvoorraad. Je neemt kennis van de verdiensten en de sociale zekerheid van werknemers, de werkloosheid. Je komt bij een biggenfokker met in je hoofd de aantallen biggen die per varkensboer in Nederland geruimd (ook een mooi woord) moesten worden en je vraagt je af hoe hij van zijn aantal biggen kan leven.

Kortom: je realiseert je weer het betrekkelijke van de problemen die we in Nederland op dit moment kennen.

Voor bouwbedrijven, zowel in de b&u als op het terrein van de infrastructuur ligt een grote opgave te wachten. Het geld uit de structuurfondsen van de Europese Unie kan in Polen een nuttige aanwending hebben. Overigens kan naast het vele dat om verbetering vraagt ook worden gewezen op tal van tekenen van vooruitgang. De uiterlijke tekenen zijn nieuwe kantoren en fabrieken, showrooms, maar ook woningen. De verschillen tussen (grote) steden en het platteland worden groter. Werk is op dit moment maar mondjesmaat beschikbaar. De toenemende aanwezigheid van Polen en andere Oost-Europeanen in de huidige Europese Unie is daarom goed verklaarbaar.

Wat in ieder geval goed tot je doordringt is, waarom de Europese Unie ooit van start ging: meer welvaart door economische samenwerking en daardoor het voorkomen van oorlog.

Nu is zichtbaar hoe groot de verschillen zijn geworden met de landen die in plaats van deze samenwerking de pech hadden in handen te vallen van een buitenlandse overheerser en daarmee ook nog eens een volstrekt inadequaat economisch systeem kregen opgelegd.

Het zal lang duren voor de achterstand is ingelopen. Maar ook al zullen vooralsnog flinke verschillen blijven bestaan, binnen Europa zijn genoeg voorbeelden aan te wijzen van landen die vanuit een achterstand gedurende langere tijd een bovengemiddelde economische groei wisten te realiseren. Eigenlijk is het ironisch, dat je daarna steeds inspanningen moeten blijven leveren om nog meer te groeien, steeds meer inspanningen zelfs.

Reageer op dit artikel