nieuws

‘Zelfbouwers’ klagen over te dure grond

bouwbreed Premium

apeldoorn ­ “Als de gemeente Apeldoorn kwaliteitsarchitectuur wil, dan moet ze niet zulke extreme grondprijzen rekenen. Wie een kavel in Het Plateau kocht, heeft stomweg geen geld over om een BNA­architect in te huren. Als je alleen je zakken wilt vullen, moet je geen hoogstaande architectuur verwachten.”

De opmerking galmt door zaal S16 van het stadhuis in Apeldoorn. De aanwezige kopers van een ‘welstandsvrije kavel’ in de nieuwbouwwijk Het Plateau, reageren met instemmend geroezemoes.

Het Plateau, onderdeel van de wijk Woudhuis, bestaat uit kavels die bij opbod zijn verkocht. De eigenaren bouwen er hun droomhuis, niet gehinderd door een woud van welstandsvoorschriften. Slechts voor de nokhoogte en het aantal vierkante meters bebouwing gelden regels.

Welstandsvrij bouwen lijkt mogelijkheden te openen voor mensen die dromen van een bijzonder vormgegeven huis. Maar tijdens de bijeenkomst in het stadhuis waar de kavelkopers hun eerste ontwerp presenteren, blijkt niks van zulke ambities. Niemand fantaseert over een paddenstoelenhuis, een Fred Flinstone­stulp of een sprookjeskasteel. Naar het zich laat aanzien zal het gros van de huizen in Het Plateau nauwelijks afwijken van gangbare woningtypes die in de catalogus van vrijwel elke makelaar staan afgebeeld. Een schuin dak, een garage, een tuin en eventueel een hondenhok. Huisje, boompje, beestje.

Als gespreksleider Conny Dirkzwager zich hardop afvraagt waarom dat zo is, barst de kritiek los. De aanwezigen zijn het erover eens dat de prijs van een lapje grond in Het Plateau zo duur is dat de gemiddelde kavelkoper geen geld overhoudt om opvallende stedenbouw te realiseren. Daarom, zeggen de meeste ‘zelfbouwers’, kozen ze voor standaard architectuur. “Laat de gemeente maar tien procent korting geven op de prijs van een kavel aan mensen die van plan zijn een architectonisch hoogstandje te bouwen”, oppert een van hen. Aan de andere kant van de tafel blijft het stil.

Kritiek

De ongezouten kritiek op de grondprijzen, is de enige dissonant in een kabbelende vergadering. Alsof iemand een baksteen gooit in een vijver met goudvissen. Gespreksleider Conny Dirkzwager staat dan ook met een mond vol tanden. “Die opmerkingen kunt u het beste herhalen als de projectleider er bij is”, zegt ze aarzelend. “Hoeft niet. Het staat al genoteerd”, sust P. Boekhorst, ambtenaar bouwtoezicht en monumenten. Veel valt er sowieso niet meer aan te doen. De koopovereenkomsten zijn gesloten en een aantal bouwvergunningen is reeds verleend.

Enthousiast

De harde woorden laten echter onverlet dat de aanwezigen zonder uitzondering enthousiast zijn over hun bouwplannen. Nu de welstandsregels aan de kant zijn gezet, zitten ze straks in een woning die wat betreft ruimte, indeling en ligging, aan hun wensen voldoet. “We willen een ruim opgezet huis”, zegt D. van Hees. “Met slaapkamers boven en beneden. Mijn vrouw en ik zijn nu nog jong genoeg om trappen te lopen. In de toekomst kan dat veranderen en daar houden we rekening mee.” Alleen Jan en Mary van der Braak zijn een beetje teleurgesteld. Hun huis krijgt een plat dak en veel glas in de gevels. Het wijkt daarmee af van de doorsnee Plateau­woning. “We hadden wat meer extremen verwacht. Jammer, maar het is niet anders.”

Reageer op dit artikel