nieuws

Proef in oude cokesfabriek moet slakken opwaarderen

bouwbreed

sluiskil – Bijna geen enkele afvalverwerker haalt de deadline van 1 januari waarop avi-bodemassen moeten voldoen aan de categorie 2 van het Bouwstoffenbesluit. Maar er wordt wel hard aan gewerkt en VROM lijkt dispensatie te geven. Heros start dit najaar een grote proef in een oude cokesfabriek in Sluiskil.

Het terrein biedt een Oost-Europese aanblik en doet denken aan lang vervlogen tijden. Overal schieten roestige transportbanden in zwartgeblakerde ovens of in bunkers onder het kolenstof. Om vast te stellen dat hier een serieus milieuprobleem ligt, is geen milieudeskundige nodig. Met steun van de vroegere eigenaren van cokesfabriek ACZC houdt Heros het grondwaterbeheersysteem in de lucht en heeft het inmiddels de 1300 ton teer verwijderd die het als erfenis meekreeg. Zoveel mogelijk probeert het delen van de indrukwekkende installaties te gebruiken van de cokesfabriek, die in 1999 zijn deuren sloot door de opmars van goedkope Chinese cokes. In september start de aanpassing van een aantal bunkers waarin vroeger de kolen werden opgeslagen die per schip waren aangevoerd. Ze worden zo aangepast dat er CO2-gas in geïnjecteerd kan worden. Dat zet een omzettingsproces in gang dat, aangevuld met een paar weken beluchten op een vloeistofdichte vloer, moet zorgen dat met name de zware metalen zich beter hechten aan de slakken. Dan kunnen ze niet meer zo gemakkelijk uitlogen en moet het materiaal als categorie 2 bouwstof gebruikt kunnen worden. Dat wil zeggen dat een enkele afdichting volstaat. Op laboratoriumschaal werkt het, zo heeft ingenieursbureau Tauw aangetoond. Tauw patenteerde de methode en deed de rechten over aan Heros en afvalverwerker AVR. Het gaat er nu om het proces op te schalen, zodat de kwaliteit van een aanzienlijk deel van de slakken die Nederland jaarlijks produceert, kan worden verbeterd. Aan de proef, die ongeveer 1 miljoen euro kost, betalen inmiddels zeven afvalverbrandingsinstallaties (avi’s) mee. Heros hoopt de laatste nog over de streep te trekken. Ook het ministerie van VROM subsidieert mee. Het gaat per slot van rekening om een nationaal afvalprobleem dat moet worden opgelost. Hoe ons nationale afval er na een gang door een verbrandingsoven uitziet, blijkt tijdens een korte rondgang over het 34 hectare grote industrieterrein langs het kanaal van Gent naar Terneuzen aan de hand van Heros-directeur A. de Bode. Hij wijst op bergen avi-slakken die her en der op de grote vloeistofdichte vloer liggen. Elke avi geeft zijn eigen type slak, afhankelijk van het verbrandingsproces, de mate van scheiding die vooraf plaatsvindt en het soort afval dat is aangeboden. Maar bijna geen avi levert een materiaal op dat direct kan worden toegepast. Er zitten nog ijzer, aluminium, koper en andere metalen tussen, maar ook papier, plastic en organisch materiaal. Want wie dacht dat na een tochtje door een wervelbedoven met een temperatuur van 1250 graden alles in rook is opgegaan, komt bedrogen uit. Sinaasappelschillen zijn volgens De Bode beruchte slechte branders die nog wel eens ongeschonden uit de oven komen. Door die onvoorspelbare factoren is er destijds een bijzondere categorie ingesteld voor de avi-bodemassen in het Bouwstoffenbesluit. Het gaat er nu om het proces op te schalen

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels