nieuws

Wonen aan de oevers van de Zaan Woningbouw Zaandam

bouwbreed

Wonen aan de oevers van de Zaan Woningbouw Zaandam

Meyer en Van Schooten Een gebouw met 83 woningen aan de Zaan. Een typische Meyer en Van Schooten, onderdeel van het Zaanoeverproject.

Zaanoeverproject, dat is lang geleden dat ik dat woord heb gehoord. Het is ook al weer dertien jaar geleden dat Teun Koolhaas in opdracht van de gemeente een stedenbouwkundige visie heeft gemaakt voor de ruimtelijke ontwikkeling van de oevers van de Zaan. En voordat die hele oever is aangepakt, zal er nog heel wat water doorheen zijn gestroomd. Om in de beeldspraak te blijven, is die visie na zo’n lange tijd niet enigszins verwaterd? Eigenlijk niet, want de twee voornaamste uitgangspunten ervan staan nog steeds recht overeind: de vervanging van bedrijfsgebouwen door woningbouw en het openbaar maken van de oevers, zodat de rivier wordt teruggegeven aan Zaandam. Dat hebben Meyer en van Schooten ook braaf gedaan? Zeker. Hun U-vormige blok bevat 65 koop- en 18 huurwoningen en voor het gebouw langs loopt een openbare kade. Aan de waterkant bestaat het gebouw uit maisonnettes waar grote stalen balkons aan hangen. Die balkons hebben iets weg van laadperrons van pakhuizen, een passende verwijzing naar de industriële traditie van de Zaanoevers, een van de oudste industrielandschappen van Nederland. Met de hoogte van acht lagen voegt het gebouw zich ook wat omvang betreft mooi in de kloeke dimensies van de oude fabrieksarchitectuur. De entree tot deze woningen is een dubbelhoge grote hal met puien die van onder tot boven van glas zijn, waardoor je een prachtig doorzicht op de Zaan krijgt. Wat zit er in de andere zijden van de U? De zuidkant bestaat uit een onderbouw met daarop vier lagen met appartementen, die worden ontsloten door galerijen op het noorden. De woningen hebben loggia’s op het zuiden. De oostvleugel van het blok bestaat uit laagbouw, die verticaal geleed is, zodat in de maat en het ritme respect wordt betoond aan het gepriegel aan de andere kant van de Oostzijde. Het gebouw volgt daarmee hetzelfde recept als de buur, het Zaanwerfcomplex, dat onder supervisie van Tania Concko en Pierre Gautier is gerealiseerd door Claus en Kaan, Frank Roodbeen en Concko en Gautier zelf. Ook dat is groot aan de waterkant en klein aan de Oostzijde. Dat lijkt me voldoende over hoe het in elkaar zit. Oke, nu hoe het er uitziet. Daar kunnen we kort over zijn. Als een echte Meyer en Van Schooten. Hoe contextualistisch de massaopbouw ook is, en hoezeer de grote balkons ook passen bij deze plek, in hun architectuur maken Roberto Meyer en Jeroen van Schooten op geen enkele manier een knieval voor de geschiedenis. Een deel van de gevels is uitgevoerd in donkerbruine baksteen, het opvallendste zijn echter de grote vlakken die zijn bekleed met glas waar de zilvergrijze isolatie als een gecapitonneerd kussen doorheen schijnt. Dat is voor hen inmiddels een beproefd recept, maar ook hier blijkt het weer tot een stijlvol resultaat te leiden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels