nieuws

Strikt montageplan vereist bij uitkraging kazerne Amstelveen

bouwbreed

amstelveen – Bij de constructie van het staalskelet voor de uitkragende delen van de nieuwe brandweerkazerne aan de Oranjebaan in Amstelveen is er rekening mee gehouden dat het geraamte de nodige centimeters zal zakken. Pas wanneer de vloeren erin liggen zal de uitkraging horizontaal hangen. Ten aanzien van het montageplan zijn strikte afspraken gemaakt tussen constructiebureau ABT en aannemer Heijmans IBC Bouw.

De nieuwe brandweerkazerne aan de rand van Amstelveen is door Verheijen Verkoren Knappers de Haan architecten uit Leiden ontworpen als een onneembaar carré-vormig bastion. Als een echte vesting wordt het bouwwerk ook voor een gedeelte omringd door water. Hierdoor, maar ook door een opvallend materiaalgebruik, heeft de architect een verbinding aangebracht met het aangrenzende natuurgebied.

Bouwmassa

Sporthal, kantine en verblijfsvertrekken zijn voorzien in de aan weerszijden uitkragende bouwmassa die als een lange smalle doos boven het landschap zal hangen. In de fabriek worden de uiteinden van het staalskelet 9 centimeter hoger gezet. De staalconstructie van deze vakwerk spanten is opgebouwd uit segmenten van 4,5 meter. De architect koos voor een oplossing waarbij de stalen kolommen zo strak mogelijk in het gevelpakket passen. Aan de binnenzijde zullen de kolommen in het zicht blijven. De kolommen en liggers hebben een maximale breedte van 180 millimeter en zijn in het overkragende deel van de hoge staalkwaliteit S355. Binnen de stalen vakwerkconstructie wordt in de gevel een houten skelet aangebracht voor de bevestiging van de gevelbekleding van de langwerpige doos. Die bestaat uit een aluminium beplating. In de naden van de beplating wordt western red cedar hout aangebracht. Aan beide zijden kraagt de constructie drie segmenten uit, totaal tweemaal 14,5 meter. Daarbij zal de uitkraging gaandeweg het werk in steeds grotere mate worden belast door de kanaalvloeren en druklagen, en daarmee steeds verder doorzakken. Aan één zijde valt de belasting in het uitkragende deel nog relatief mee omdat het een houten vloer- en dakconstructie krijgt. De kanaalplaatvloeren oefenen veruit de meeste belasting uit en worden hier slechts alleen in het eerste segment toegepast. Een veel grotere belasting vindt plaats in de uitkraging aan de andere zijde omdat daarin zowel het dak als de vloer van de sporthal die in dit gedeelte is geprojecteerd, bestaat uit een 32 centimeter dikke vloer van kanaalplaten met druklaag. De kanaalplaten hebben een lengte van 12 meter en overspannen daarmee de gehele breedte van de bovenbouw. Tijdens het plaatsen van de kanaalplaatvloeren heeft de uitkraging aan deze zijde nog een stalen onderstempelingsconstructie van profielstaal. Deze stempels moeten de verdraaiing tegengaan van de THQ-liggers waar de vloeren tussen komen.

Strikt

In het montageplan is de volgorde strikt vastgelegd. Als eerste plaatst aannemer Heymans IBC Bouw de kanaalplaten van de sportzaalvloer, daarna de kanaalplaten voor het 6,5 meter hoger gelegen dak. Vervolgens wordt eerst op het dak en daarna op de vloer van de sporthal een 7 centimeter dikke druklaag aangebracht. Ligt de druklaag er eenmaal in dan moet de uitkraging volgens de berekening inmiddels zoveel spanning hebben dat de stempelconstructie met behulp van een vijzel gecontroleerd kan zakken. Het risico van verdraaiing van de THQ-liggers is er dan niet meer. De uitkraging hangt op dat moment ook waterpas, of beter gezegd, nagenoeg waterpas. Want met name bij uitkragingen van een dergelijke forse afmeting is het onder aannemers gebezigde gezegde ‘gelijk is ongelijk’ van toepassing. Pas wanneer de uitkraging een heel klein beetje omhoog wijst, zullen de uitstekende delen ook visueel als volstrekt waterpas worden ervaren. Bovendien moeten de uitkragingen ook iets omhoog staan in verband met veranderlijke belastingen, die pas later zal optreden. Tijdens het monteren van de kanaalplaatvloeren en het aanbrengen van de druklaag moet de aannemer, ook op nadrukkelijk verzoek van het constructiebureau ABT, de bewegingen in het staalskelet nauwgezet in de gaten blijven houden. Dit om te monitoren of het spant zich gedraagt zoals theoretisch voorspeld. De kernen die het gebouw de noodzakelijke stabiliteit geven, worden aan één zijde gevormd door de liftschacht en aan de andere zijde door de glijpaal. Wanneer de onderstempelingsconstructie van de uitkraging is weggehaald, zijn de verbindingen tussen de kanaalplaatvloeren nog open. Pas wanneer de uitkragingen zijn ‘uitgezakt’ kunnen ook de verbindingen tussen vloeren en de stabiliteitskernen worden aangebracht. Eveneens zal de fundering noodzakelijkerwijs moeten uitkragen. Het grootste deel van gevels van het gebouw zal namelijk verscholen gaan achter zogeheten schanskorven, stalen netten die worden opgevuld met stenen. De schanskorven komen te staan op de uitkragingen van de fundering en zullen zeer waarschijnlijk niet zoals gebruikelijk met keien worden gevuld maar met het puin dat afkomstig is van de nog te slopen oude brandweerkazerne.

Projectgegevens

Opdrachtgever: gemeente Amstelveen Bouwsom: 3,5 miljoen euro Architect: Verheijen Verkoren Knappers de Haan architecten, Leiden Hoofdaannemer: Heymans IBC Bouw, Amsterdam Constructie: ABT adviesbureau voor bouwtechniek bv, Delft/Velp Staalbouw: Jansen Dak- en Wandsysteem Ommen bv, Ommen

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels