nieuws

Stakers tussen tevredenheid en ongenoegen: dat is paars

bouwbreed

rotterdam – Bouwvakkers zijn verdeeld over het cao-akkoord dat de bonden woensdag nacht hebben afgesloten. Naast instemming heerst er ook ontevredenheid. De loonsverhoging zou te weinig opleveren en na de lange stakingsweken maken veel bouwvakkers zich zorgen over hun vakantiebonnen.

‘Ze hebben zich laten naaien’, reageert een bouwvakker verontwaardigd. Hij is donderdag voor de laatste stempeldag naar het evenementencomplex Ahoy in Rotterdam gekomen. Vooral de loonsverhoging van 2 procent valt hem tegen. De bonden hebben wat hem betreft teveel op hun eis van 4 procent in moeten leveren. ‘Wij willen 4 procent, wij willen 2 procent, nou dan kom je toch uit op 3 procent’, schets hij de door hem gewenste loop van de onderhandelingen. Vanaf het podium klinkt loeiharde muziek. De bonden hebben iets te vieren, vinden ze, en dus wordt het voetballied ‘Campione, Campione…’ ingezet.

Optimisme

Bondsbestuurder Hans Crombeen van FNV Bouw spreekt van een ‘overwinning voor de bonden, maar’, haast hij zich toe te voegen, ‘ook een compromis waarmee je verder kunt’. Hij wijst ter verdediging van de afspraken op de prijscompensatie. Daar zit volgens de nieuwe afspraken geen plafond meer in, legt Crombeen uit, wat betekent dat iedere prijsstijging volledig wordt vergoed. Bij het huidige inflatieniveau verwacht hij een totale loonstijging van zo’n 3,75 procent. De reisurenregeling levert bij vrijwel alle betrokkenen positieve reacties op. ‘De reisurenvergoeding is voor mij alleen maar goed’, reageert Peter Fopma. Hij reist veel om iedere dag op de bouwplaats te komen. Vakbondsman Crombeen noemt de regeling tactisch een ‘compromis’. Door de in de cao opgenomen reistijdentabel valt de vergoeding iets lager uit dan volgens de oude afspraak waarbij iedere afstand van vijftig kilometer goed was voor één gewerkt uur. Toch is Crombeen tevreden. ‘Wij wilden een controleerbare collectieve regeling. En die hebben we nu’, licht hij zijn optimisme toe. Nu de staking is afgelopen, beginnen veel bouwvakkers zich zorgen te maken over de vakantiebonnen. Mensen die in staking zijn gegaan krijgen wel een dagvergoeding van de bonden, maar geen vakantiegeld. En dat raakt de stakers in hun eigen portemonnee. ‘wel twee ruggen kost me dat’, gokt een van hen. Zijn bedachtzamere collega weet wel een oplossing. Hij pleit voor een aparte vergoedingsregeling voor de mensen die gestaakt hebben. Dat zou ook een gevoel van onrechtvaardigheid wegnemen. Veel stakers hebben nu het idee dat zij betaald hebben voor een cao waar werkwillige collega’s nu ook van profiteren. Het verloop van de stakingen zorgt ook voor kritiek. Er had meer gestaakt moeten worden en bouwplaatsen hadden helemaal platgegooid moeten worden. ‘Slot op het hek, en de moffen eraf’, meent een ontevreden staker.

Concurrentie

Het steekt dat tijdens de stakingen aannemers met buitenlandse arbeidskrachten zijn doorgegaan. De toenemende concurrentie van met Oost-Europese bouwvakkers, uitzendkrachten en zzp’ers zorgt voor veel ongenoegen. ‘Dat is paars’, weet een vakbondsmedewerker te vertellen die foldertjes uitdeelt. De ontevreden stakers weten het nog beter. ‘Op 15 mei, Pimmetje stemmen, wij allemaal!’ ‘Wel twee ruggen aan vakantiegeld kost me dit’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels