nieuws

Schuurachtige galerijflats

bouwbreed

Schuurachtige galerijflats

Seniorenwoningen Almere Van Herk & De Kleijn Twee woongebouwen met elk 22 woningen in het nu nog kale park aan de rand van Parkwijk. Het ontwerp is al uit 1996, dus het is niet helemaal architectuur van de eenentwintigste eeuw. De gebouwen liggen aan de voet van de bakstenen woontoren van Marcel Fleers, die vorig jaar is opgeleverd.

Horen ze bij die toren? De gebouwen van Van Herk & De Kleijn trekken zich niet zo veel aan van die toren, maar ze maken wel deel uit van een en hetzelfde stedenbouwkundig plan. Dat voorzag oorspronkelijk in een reeks middelhoge blokken. Van het park zou daardoor weinig overblijven. Arne van Herk heeft daarom voorgesteld om de zaken anders aan te pakken: door een groot deel van het programma te concentreren in een hoge toren, zou het buurtpark niet volgebouwd hoeven te worden. Behalve voor het park zou er dan ook voldoende ruimte zijn voor zijn twee woongebouwen. Buurtpark? Heb ik wat gemist? Even geduld. Het zal nog wel een tijdje duren voordat het park echt wat is. De abelen die net zijn geplant moeten nog aanslaan. Hierop vooruitlopend heeft Van Herk alvast het mestelwerk van zijn twee woongebouwen blauwgroen laten kiemen, in een kleur die past bij het blauwgroene blad van de abeel. Is dat zijn manier om zich aan te passen aan de omgeving? Onder meer. De gebouwen onttrekken zich aan de strikte rechthoekigheid. Dat doet het altijd goed in een park. En door de scherpe hoeken op de koppen van het gebouw lijken de twee volumes vanuit veel standpunten een stuk minder volumineus dan ze zijn. Ook de houten planken waarmee een groot deel van de gebouwen zijn bekleed, passen bij een parkachtige omgeving. Ze geven deze twee galerijflats, want dat zijn het in wezen toch, iets van schuren. De witte kozijnen die zo fris afsteken tegen de donkere planken versterken dat schuurachtige alleen maar. Hoe je het wendt of keert, een schuur past beter bij het park dan een stenig gebouw. Het zijn dus gewoon galerijflats? Ja, maar zonder er op te lijken. De galerijen zijn maar kort en bovendien hebben ze niets van het benauwde dat er vaak zo kenmerkend voor is. Het hekwerk van de balustrade is laag gehouden; er is een constructieve oplossing gekozen die de zichtblokkerende consoles onder de galerij overbodig maakt en de gevel heeft een zaagtand, waardoor de galerij zich telkens iets verbreedt. Nog meer adem krijgt de galerij dankzij de houten luifel die erboven zweeft. Deze luifel is net vrij gehouden van het dak. Daardoor kan de vroege ochtendzon en de late avondzon er onderdoor piepen om het warm oranje hout, waarmee de onderkant van de luifel is bekleed, te laten oplichten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels