nieuws

Ventielen in schoeisel voorkomen vacuümfixatie

bouwbreed

Zelfs als je niet in de bouw zou werken, dan kende je toch het verschijnsel: drassige grond die zich vastzuigt aan je schoenen of laarzen. Echt een onderwerp voor eind maart. Aan het slurpende geluid tijdens het lopen kun je horen dat het probleem iets te maken heeft met luchttoetreding.

nummer:1018108 houder: F. Timmermans, Schoonhoven uitvinder: F. Timmermans

Het is natuurlijk niet zo vreemd om waterdicht schoeisel te dragen als je op een drassig terrein moet werken. Modder, leemgrond, slib of zelfs drijfzand, noem maar op. Die grond zuigt zo aan je schoenen, dat het optillen van je voeten veel meer kracht kost dan normaal. Als je probeert een voet op te tillen, vormt zich het begin van een luchtledig tussen de relatief stijve schoenzool en de luchtdichte, plastische grond. De term voor deze vasthoudendheid is vacuümfixatie. In de meeste gevallen lukt het optillen wel degelijk en kun je de gronddeeltjes op bepaalde plaatsen van elkaar losrukken. Een deel blijft achter onder je schoeisel, maar verreweg het grootste gedeelte blijft liggen op de bouwplaats. Gelukkig wel, anders zouden je laarzen al gauw te zwaar worden en zouden er diepe geulen ontstaan op het terrein. In het gunstigste geval verandert de bouwkeet in een grondopslagplaats. Nog even wat meer over die vacuümfixatie. Door de benodigde optilkracht drijf je je standbeen een beetje verder de grond in. Het optillen van dat tweede been kost daardoor weer meer kracht, waardoor theoretisch gezien het eerste been nog dieper in de blubber verzinkt. Zo snel en zo lichtvoetig mogelijk doorlopen voorkomt dat je als een soort Repelsteeltje in de bodem verdwijnt. Bij Repelsteeltje ging het overigens om slechts een been, maar wat het comfort betreft maakt dat in dit stadium niet veel meer uit.

Waddengids

Fred Timmermans heeft het verschijnsel bekeken en er iets op bedacht. Het is niet bekend of hij bouwvakker is, pneumaticus, waddengids of schoenontwerper. Misschien heeft hij een drassige achtertuin, werkt hij bij een buitensportwinkel of houdt hij zich bezig met het aanvegen van bouwketen. In ieder geval kent PTT Telecom hem niet en dat is jammer, aangezien zijn octrooi niet vergezeld gaat van een tekening. De uitvinder bedacht een systeem dat bij het optillen van de voet lucht aanbrengt onder de zool van het bijbehorende schoeisel. Als het vacuüm zich wil vormen zuigt het lucht aan, waardoor de gevreesde fixatie niet doorgaat. Voor de praktische uitvoering zijn er twee mogelijkheden. Ten eerste een geïntegreerde oplossing, waarbij je een paar laarzen koopt met een luchttoevoerkanaal in de achterwand. Dat kanaal eindigt in de hak van de laars, die aan de voorzijde met een of meer ventielen of kleppen is uitgerust. Of het kanaal eindigt onder de zool, met ventielen in of tussen de profielen van zool en of hak. Op dit punt wordt de beschrijving een beetje vaag en laat het gemis van een tekening met cijfertjes zich ernstig voelen.

Hielstuk

De tweede mogelijkheid is een hulpstuk voor bestaand schoeisel. Dit al dan niet dubbelwandig uitgevoerde hielstuk met luchtslang en ventielen moet over de hak van het schoeisel worden gestulpt; de slang voor de luchttoevoer wordt aan het been bevestigd. Desnoods is het systeem ook uitvoerbaar als een soort overschoen, met luchtgeleidende bekleding aan de binnenzijde. Octrooi 1018108 bevat helaas te weinig technische details om te kunnen oordelen of het systeem werkt, maar het is onmiskenbaar een intrigerende oplossing voor een lastig probleem. Of zoals de uitvinder zelf schrijft: “Het begaan van drassige gronden zal gemakkelijker en minder vermoeiend zijn. Ook zal de kans op het ontstaan van levensgevaarlijke situaties, zoals bijvoorbeeld in drijfzand, afnemen.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels