nieuws

Niet zeuren, gewoon doorgaan!

bouwbreed

Gebrek aan geschoolde vakmensen blijft een probleem in de bouw. Volgens het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid hebben twee op de drie bedrijven er zelfs echt last van. En het wordt alleen maar erger. De bevolking vergrijst en ontgroent. Er komen steeds meer ouderen en steeds minder jongeren. Daarbij werken in de bouw, in vergelijking met andere sectoren, veel mannen tussen de 50 en 65 jaar.

Verbazingwekkend genoeg zien Nederlandse werkgevers de urgentie van het probleem nog niet onder ogen. Ook de bouw niet. Als vanaf 2010 de babyboomers van de arbeidsmarkt verdwijnen, hebben we echt een probleem. De groei van de arbeidsparticipatie van vrouwen zal dan dé dominante factor zijn voor de ontwikkeling van het arbeidsaanbod. Óf de gepensioneerden moeten weer aan het werk. Aangezien werkgevers dat niet willen en gepensioneerden al helemaal niet, zijn we weer terug bij de vrouwen. Op dit moment werkt 52 procent van de vrouwen buitenshuis. Hun aandeel in de bouw is echter nog geen 10 procent en het is dan ook duidelijk waar de kansen liggen voor de bouwsector. Vrouwen die een carrière ambiëren in de bouwsector, zijn dus van harte welkom. Onlangs hoorde ik een vrouwelijke ondernemer zelfs nog vol trots vertellen: ‘Wij hebben een vrouwelijke timmerkracht en dat gaat hartstikke goed. Ze werkt elke dag zonder zeuren gewoon door totdat het werk af is. Ze is echt ‘one of the guys’.’ Veel mannen én vrouwen zullen bij het lezen van deze uitspraak instemmend knikken. Mag ik u dan nu even hardhandig wakker schudden? Vrouwen mogen meedoen, zolang ze maar niet ‘zeuren’ en ‘doorgaan tot het werk af is’? Met die mentaliteit kunnen we structurele instroom van vrouwen in de bouw wel op onze buik schrijven. De cultuur in de bouw is nog veel te macho. Het is bijvoorbeeld niet geaccepteerd om werk en privé te combineren door een dag per week voor de kinderen te zorgen. Voordat vrouwen massaal kiezen voor de bouwsector zal die werkhouding dan ook moeten veranderen. We hebben in Nederland namelijk ook veel onbetaald werk, dat ook moet worden gedaan. Wie haalt de kinderen van school? Wie past op het kind dat plotseling hoge koorts heeft? Wie gaat met (schoon)moeder mee naar de specialist? Wie ontvangt de wasmachinemonteur? Met een chronisch tekort aan arbeidskrachten kunnen we het (betaalbaar) uitbesteden van dit soort werk ook wel vergeten. Het moet uit de lengte of uit de breedte. Ook de bouwsector zal dus meer solidariteit met gezin en samenleving moeten tonen. Niet uit softheid, maar uit pure noodzaak om de instroom en het behoud van mannen én vrouwen in de bouw ook in de toekomst te waarborgen. Wij doen ons best om meiden te interesseren voor de bouwsector, maar aannemers moeten wel over de brug komen. Ouderschapsverlof, parttime werken, flexibele werktijden en zorgverlof moeten worden geregeld worden. Voor vrouwen én voor mannen. En niet alleen op papier, maar ook in de praktijk.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels