nieuws

Een heel duur reisuurtje

bouwbreed

den haag – De onderhandelingsstrategie van de werkgevers rond de bouw-cao is niet bepaald handig geweest. Rondenlang is alleen maar over de reisuren gepraat. Een compromis dat aardig in de richting van werknemers kwam, was daardoor kansloos.

analyse

De zevende onderhandelingsronde voor de cao voor bouwplaatspersoneel is geëindigd als de zes voorgaande: zonder resultaat. Wat kenners al van tevoren vreesden, is gebeurd. Werkgevers en werknemers hadden al voor de eerste ronde harde standpunten ingenomen over de betaling van reisuren. Volgens de werknemers was het onderwerp een jaar eerder keurig afgekaart. Volgens de werkgevers was sprake van een ‘weeffout’. Al sinds jaar en dag is in de bouw-cao afgesproken dat 50 kilometer van de woning naar de bouwplaats gelijk staat aan een uur reistijd. Dat daar door veel werkgevers al dan niet in overleg met werknemers van werd afgeweken, doet daar niets aan af. Opvallend is dat het pas wordt herkend als weeffout op het moment dat de reisurenregeling dwingend als collectieve regeling wordt opgelegd, waarvan niet kan worden afgeweken. Dat vervolgens FNV Bouw dan ook nog nog eens controleert of de cao-bepaling wordt nageleefd, verhoogt kennelijk de ernst van de weeffout. Anders is de hardnekkigheid waarmee de werkgevers telkens weer als eerste punt de reisuren willen regelen, niet te verklaren. Op zich is het een merkwaardige manier van onderhandelen om één punt geïsoleerd te willen regelen. Meer in de rede ligt immers om het totale pakket te bekijken. Als delegatie – en of dat nu werknemers of werkgevers zijn, maakt niet zoveel uit – heb je een stijging van de loonsom in gedachten die je minimaal wilt binnenhalen, respectievelijk maximaal wilt uitgeven. Eén punt er uit lichten kan minstens twee gevolgen hebben. Of de rest van het pakket wordt duurder dan je zou willen. Of de onderhandelingspartner raakt gefrustreerd en is niet meer bereid naar enig alternatief te luisteren. Dat laatste is gebeurd. Onder druk van dreigende acties bleken werkgevers bereid op een belangrijk punt de bonden tegemoet te willen komen, namelijk dat het een collectieve regeling zou blijven. Wel wilden zij dan een beperking tot maximaal twee uit te betalen reisuren, waar de bonden eerder hadden aangegeven eventueel drie uur te willen bespreken. Door pas in een zo laat stadium met dit voorstel te komen – nadat de bonden al ledenraadplegingen hadden gehouden waarbij diezelfde leden zich uitspraken voor acties – hebben de werkgevers het tactisch gezien laten afweten. Als zij ditzelfde voorstel in de derde of vierde ronde hadden gedaan, was er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid over te praten geweest. Nu wordt het een wel heel duur reisuurtje voor de werkgevers.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels