nieuws

Bijna voltooid Céramique blikvanger Maastricht

bouwbreed

maastricht – Nog drie gaten moeten gevuld worden, en dan is het project Céramique in Maastricht helemaal rond. Het uit de grond gestampte nieuwe stadsdeel biedt een bijna futuristisch aanzicht van woningen, appartementen en kantoren.

Tegenover de Wiebengahal bij het Bonnefantenmuseum met zijn karakteristieke koepel komt naar alle waarschijnlijkheid een ‘kunst- en design’-hotel. Naast dit hotel verrijst binnenkort een blok koopappartementen, en woningbouwcorporatie Vesteda gaat drie blokken ‘freelancerwoningen’ bouwen op de laatste bouwplek die dan nog over is. De aanleg van een voetgangers- en fietsbrug maakt het project Céramique compleet. Het kunsthotel gaat zo’n 12 miljoen euro kosten. De exploitatie komt voor rekening van Xelat Holding, het bedrijf van voormalig MVV-voorzitter Benoit Wesly. Het wordt een hotel in de vijfsterrencategorie, met ruim tachtig kamers en veel luxe-voorzieningen. Het komt recht tegenover de Wiebengahal te staan en krijgt mede daarom een kunstzinnige inrichting en vormgeving. Voor dit bouwblok wordt een gespiegelde massa van de Wiebengahal voorgesteld over de as van de Avenue Céramique heen. Onder het hotel en een deel van de omringende openbare ruimte komt een parkeergarage. De maximale bouwhoogte zal vier of vijf bouwlagen zijn met een getoogde dakverdieping. Daarnaast komen er in de museumhotel eigen expositieruimten.

Woningen

Welke architect het gebouw gaat ontwerpen, is nog niet bekend. ‘We zijn bezig met een haalbaarheidsonderzoek voor dit hotel’, legt Jaap van Rijs uit. Hij is voorzitter van het goedkeuringsteam, dat alle nieuwbouwplannen voor het gebied bekijkt. ‘Céramique heeft een aparte architectonische uitstraling en het museumhotel moet daarin passen. Supervisor hierbij is professor Jo Coenen, inmiddels ook Rijksbouwmeester. Voor de zomer willen we op een rijtje hebben of het hotel in de voorgestelde vorm haalbaar is. Als het er eind volgend jaar staat, hebben we goed ons best gedaan.’ Eind volgend jaar moeten ook de woningbouwprojecten van Vesteda en een klein blok koopwoningen naast het museumhotel klaar zijn. Daarmee is Céramique ‘rond’.

Belegger

In 1987 begon de gemeente Maastricht aan de ontwikkeling van het 23 hectare grote bedrijventerrein van de aardewerkfabriek Sphinx. Dat was nodig, want de stad had zich inmiddels in zuidelijke richting uitgebreid naar het zogenoemde Randwyckterrein. ‘Het stadsbestuur streefde naar een invulling van het gebied dat een wezenlijke toegevoegde waarde voor Maastricht zou opleveren’, geeft een woordvoerder van de gemeente aan. ‘Het moest een multifunctionele nieuwe wijk worden met een hoge kwaliteit en een bovenlokale uitstraling. Destijds is ervoor gekozen van meet af aan in zee te gaan met slechts één belegger – het pensioenfonds ABP – waarmee in een publiek-private samenwerking het Céramique-project gestalte krijgt.’ Het ABP kocht het terrein voor 54,5 miljoen gulden van de NV Koninklijke Sphinx. Voor de ontwikkeling van het terrein investeerde de gemeente 8,6 miljoen euro (19 miljoen gulden), verder kwamen er 9 miljoen euro (20 miljoen gulden) subsidie van het Rijk en 6,8 miljoen (15 miljoen gulden) van de provincie. Professor Jo Coenen maakte het stedenbouwkundig ontwerp. Onder zijn supervisie hebben toonaangevende Europese architecten inmiddels een modern nieuw stadsdeel ontworpen. De bouw van het project startte in 1989. Direct grenzend aan de Maas en met uitzicht op de Sint Pietersberg en de historische binnenstad ontstaan zo’n 1600 woningen en zo’n 120.000 kubieke meter kantooroppervlak. Een van de mooiste gebouwen is natuurlijk het Bonnefantenmuseum, opgeleverd in 1992, naar een ontwerp van architect Aldo Rossi uit Milaan. Het ontwerp van dit provinciale museum is te lezen als een hoofdletter E, waarbij de middenpoot het hoofdgebouw vormt en de binnenhoven zijn geopend naar de rivier. Aan de Maaszijde wordt het hoofdgebouw beëindigd door een zelfstandige cilindrische toren, bekroond met een zinken koepel. Bovenop deze koepel bevindt zich een uitzichtpunt met een prachtig uitzicht over de rivier, de stad en het omringende heuvellandschap.

Hal

Het museum zelf is een naar binnen gekeerd gebouw. Een brede monumentale trap in het hoofdgebouw voert de bezoeker langs de verschillende collecties naar de koepel, die als een bijzondere ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen fungeert. De nabijgelegen Wiebengahal was een beeldbepalend bouwwerk op het vroegere fabrieksterrein. Deze hal verrees in 1912 aan de zuidzijde van het terrein en dankt zijn naam aan de bekende constructeur Jan Gerko Wiebenga. Het oorspronkelijke complex bestond uit meerdere hallen. Bij de sloop is besloten een gedeelte vierkante meter te laten staan en een functie te geven als sculpturenmuseum bij het Bonnefantenmuseum. Het bouwwerk is naar een ontwerp van Aldo Rossi en uitvoerend architect Umberto Barbierri aangepast, met een open betonskelet dat is afgewerkt met een betonnen schaaldak, voorzien van dwarsgeplaatste lichtkappen. Het gebouw geldt als voorbeeld van het Nieuwe Bouwen in Nederland en is als een industrieel monument behouden. De gebouwen aan de Avenua Céramique zijn getooid met exotische namen als La Residence, Cortille, Carre Cite, Residence Sonneville, en La Fortezza. En natuurlijk is er een Jardin Céramique. De laatste eindjes worden gerealiseerd door Vesteda en Bouwfonds Wonen. Deze laatste gaat in de zuidknoop op het driehoekig terrein tegenover het Bonnefantenmuseum drie bouwvolumes neerzetten met 29 appartementen naar een ontwerp van architect Christian Kieckens. Het complex zal bestaan uit drie maisonnettes, drie lange appartementen, twintig wooneenheden en drie duplex penthouses.

Materialen

De hierbij gebruikte materialen, zoals een plint in gebrande blauwe hardsteen en gevels in antracietgrijze betonstructuur met invullingen in helder glas, glas met witte film en wit emalitglas, zijn een geabstraheerde afspiegeling van het materiaal en kleurgebruik van de Maastrichtse architectuur. Het dak wordt bekleed met ongepatineerd zink. Aansluitend aan het gebouw wordt een verdiepte tuin aangelegd naar een ontwerp van Manon de Boer en landschapsarchitect Benoit Fondu. Daarbeneden komt een parkeergarage.

Werkruimte

Architect Jo Janssen uit Maastricht heeft een bouwblok ontworpen dat als laatste in de ontwikkeling van het Céramique-project wordt gebouwd. Opdrachtgever Vesteda denkt hierbij aan drie losstaande bouwvolumes van drie, vijf en zes bouwlagen. Deze woningen zijn bedoeld voor freelancers, telewerkers of mensen die een eigen, extra werkruimte wensen. De plafondhoogte wordt daarom opgerekt tot drie meter. Op 10 april bezoekt staatssecretaris Remkes van VROM de wijk. Hij gaat vanuit deze pre-vinexlocatie dan ook naar het aangrenzende zuidelijker gelegen Heugemerveld, een naoorlogse woonwijk waar de herstructurering tot een nieuwe wijk in volle gang is. Bij deze gelegenheid wisselt Remkes van gedachten over de Limburgse Regionale Volkshuisvestingsplannen (RVP’s) met vertegenwoordigers van provincie, gemeenten, woningcorporaties, makelaars, en de bouwwereld. Gemeente kiest voor kwaliteit en uitstraling

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels