nieuws

Jan-met-de-Pet in korte tijd op hoogte

bouwbreed

ROTTERDAM – De hoogste toren van Nederland kan zich al voordat de eerste paal is geslagen verheugen op bijnamen. De namen ‘Jan-met-de-Pet’ en ‘Duikplank’ dankt de 185 meter hoge Luxortoren aan de ‘uitkijkklep’ die architect René Steevensz vlak onder de top heeft voorzien.

Die klep is een van de meest omstreden onderdelen van de toren. Het speciale welstandsteam hoogbouw dat Rotterdam in het leven heeft geroepen, is niet gecharmeerd van het uitsteeksel aan de Coolsingeltoren – nog een naam die de ronde doet. Maar het totale plan is zowel door hoogbouwcommissie als gemeenteraadsfracties met groot enthousiasme ontvangen, overigens na jarenlang touwtrekken achter de schermen. Het plan van Steevensz, sinds 1994 werkzaam bij Perkins Ryde Kennedy + Steevensz (PPKS) in Chicago, betreft een kantoortoren met een voor Nederland ongebruikelijke constructie. Een geheel stalen skelet met dragende gevels geeft het gebouw van 62.000 vierkante meter een grote mate van flexibiliteit en maakt het mogelijk dat de constructie in enkele maanden op hoogte is. De gevel is opgetrokken uit transparant glas. Insnedes op de hoeken geven het gebouw een kristalvorm. ‘Er is bewust gezocht naar een open en transparant beeld, zonder spiegelend glas’, aldus Wytze Patijn, die als architect van het masterplan voor het gebied het bouwplan gisteren presenteerde aan de raadscommissie Ruimtelijke Ordening. Het zigzaggend omhoog klimmende windverband van de staalconstructie blijft daardoor zichtbaar. Als tenminste niet iedereen zijn zonwering sluit. Met de zon- en lichtwering van dubbel doek die in de toren is voorzien, worden nog proeven uitgevoerd. Het gekozen systeem is volgens Patijn energietechnisch gunstig en kost ook minder ruimte dan een klassieke klimaatgevel. Door de keuze voor doek ontstaat in de woorden van Patijn een gebouw ‘met twee naturen: soms open, soms dicht’. Luifels nabij de begane grond moeten windhinder voorkomen. Windtunnelstudies die inmiddels zijn uitgevoerd, wijzen uit dat het trottoirgebied erop vooruit gaat ten opzichte van de huidige situatie.

Plint

Niet zozeer de toren als wel de plint houdt de gemoederen bezig. Ter compensatie van het verlies van het oude Luxortheater is een plint voorzien op wederopbouwhoogte met op de hoek van de Coolsingel en de Kruiskade een nieuwe theaterzaal met zevenhonderd stoelen. De Ammanstraat verdwijnt, maar de gevel van het vooroorlogse hotel Centraal is in de gevel opgenomen. Dat zorgt voor een opmerkelijke onderbreking van het natuurstenen raster van de plint. Een directe toegang tot de toren vanuit de nabijgelegen metro moet autoverkeer naar de nieuwe kolos verminderen, 513 parkeerplaatsen binnen het gebouw moeten genoeg zijn voor werknemers en bezoekers. Toch zit hierin de grootste hindernis voor de to-ren, maar ook voor de rest van het gebied. Rotterdam draaft met grote stappen af op een permanente verkeersverstopping rond het Hofplein. Want de Luxortoren is nog maar een voorproefje van wat het gebied te wachten staat. Vlakbij de Luxortoren (ontwikkelaars Bouwfonds, SFB Vastgoed en Minderman en Willemsen) staan het plan voor een Corsotoren (150 meter, ontwikkelaars Grontmij, Pathé en Fortis) en een Hiltontoren (135 meter op stapel.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels