nieuws

Hoogwerkerplan rechtvaardigt de keuze

bouwbreed

Een recente uitspraak van de Raad van Arbitrage maakt een einde aan de stelling dat ramen wassen vanuit een hoogwerker per definitie een passende werkmethode is, ongeacht de vereiste werkhoogte en reikwijdte. Dus opdrachtgevers en ontwerpers van gebouwen, let op uw zaak.

In menig ontwerp is een veilige manier van bewassing van de ramen nauwelijks een ‘issue’. Wordt er wel aan gedacht dan spelen bij de besluitvorming twee aspecten een belangrijke rol: hogere bouwkosten (voor een glazenwasinstallatie) en esthetische bezwaren van de ontwerper (tegen zichtbare ‘obstakels’ aan gevel of op dak). Om die redenen is de hoogwerker voor glazenwassen populair geworden. Niet alleen als er in het ontwerp bewust en terecht voor is gekozen, maar soms pas op het moment dat er een conflict met de kopers of gebruikers dreigt. Er wordt dan met terugwerkende kracht voor de hoogwerker gekozen. De bouwer/projectontwikkelaar wordt hierbij in de rug gesteund door de snelle ontwikkeling die hoogwerkers de laatste jaren doormaken. Zo langzamerhand geldt: ‘the sky is the limit’.

Wet­ en regelgeving

Aan de populariteit van de hoogwerker zijn ook enkele formele ontwikkelingen debet. Want hoewel lange tijd anders werd gedacht, behoeven opdrachtgever en ontwerper op grond van arbowetgeving geen voorzieningen te treffen voor het veilig kunnen beheren van een gebouw. Er zijn wel verplichtingen, bijvoorbeeld over het voorkomen van valgevaar, maar die richten zich tot het glazenwasbedrijf. Daarbij komt, dat het Convenant Gevelonderhoud de hoogwerker als documentmethode definieert, wat betekent: veilig en duurzaam toegestaan. Beperkingen in het bereik (hoogte en reikwijdte) worden niet genoemd. Tenslotte heeft de Raad van Arbitrage in minstens één uitspraak vastgesteld dat de inzet van een hoogwerker paste binnen het begrip ‘op eenvoudige wijze en tegen redelijke kosten’; dit geen arbowettelijke verplichtingen met de toevoeging: ‘dat daaraan extra kosten voor de Vereniging van Eigenaren (VvE) of de bewoners verbonden zijn, doet daaraan niet af’.

Vordering

Een recente uitspraak van de Raad van Arbitrage geeft meer helderheid. Het betrof een voormalig kantoorgebouw dat in 1998 en 1999 tot appartementengebouw is omgebouwd. Met dit ombouwen verdween ook de toenmalige gondelinstallatie. Het gebouw staat rondom niet vrij, maar grenst gedeeltelijk aan middel­hoog­bouw, waardoor enkele gevelgedeelten voor een modale hoogwerker niet bereikbaar zijn. De bouwer/ projectontwikkelaar was van mening dat een hoogwerker met een bereik van 84 meter een alternatief is voor de door de VvE gevorderde gondelinstallatie. De arbiter komt echter tot de slotsom dat de aan deze (extreme) hoogwerker verbonden kosten 40 tot 50 procent hoger zijn dan de kosten verbonden aan onderhoud en keuring van een gondelinstallatie (inclusief de afschrijving ervan). Bovendien heeft de bouwer, na een specifiek verzoek hiertoe van de Raad, onvoldoende hard kunnen maken, dat de opstelling van een dergelijke omvangrijke machine op de (vrij drukke) openbare weg geen verkeerstechnische maatregelen vereist. Aan een (gedeeltelijke) afzetting van de openbare weg moet de gemeente, als wegbeheerder, goedkeuring verlenen. De arbiter is daardoor van oordeel dat het voor de VvE niet mogelijk is om de ramen van de hoogbouw of eenvoudige wijze en tegen redelijke kosten door henzelf of derden te reinigen. De vordering van het voor een gondelinstallatie benodigde bedrag wordt toegewezen.

Conclusie

Een hoogwerker is voor glazenwassen in beginsel een geschikt arbeidsmiddel. Maar niet in alle gevallen. Bewassing moet tegen redelijke kosten mogelijk zijn. Moet vanaf de opstelpositie van de hoogwerker een grote horizontale afstand worden overbrugd, bijvoorbeeld door een belemmerende laagbouw, een water­ of groenpartij, dan praat je al gauw over het zware segment hoogwerkers en navenante kosten. Of die kosten redelijk zijn moet in de ontwerpfase worden beoordeeld, bijvoorbeeld afgezet tegen de kosten van een glazenwasinstallatie. Het aantal woningen in een appartementsgebouw speelt hierbij ook een rol, want hoe meer woningen hoe lager de kosten per bewoner. Een definitieve keuze voor een hoogwerker is bovendien pas gerechtvaardigd wanneer er een uitgewerkt hoogwerkerplan ligt. Hierin moet zijn aangegeven: het type hoogwerker, de benodigde opstellocaties en per lokatie het gevelbereik. Tenslotte moet uit zo’n plan blijken dat de infrastructuur geen roet in het eten gooit. In de praktijk blijken er nogal eens belemmeringen te zijn: onvoldoende draagkrachtige ondergrond, bomen, straatmeubilair, taluds, groen­ en waterpartijen en verkeer.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels