nieuws

Afscheid van spreekbuis verticaal transport

bouwbreed Premium

culemborg ­ Ruud de Blank, de spreekbuis van de verhuurders van mobiele kranen, neemt afscheid als directeur van het VVT­bureau. Maar hij blijft nog wel tenminste twee jaar aan als voorzitter en hij blijft bestuurslid van een aantal organisaties ‘in en rondom’ de branche. Een beetje afscheid van een markante figuur.

“Ik heb mijn taak als directeur/voorzitter van de VVT altijd gezien als belangenbehartiger van de vereniging en van de hele branche. We hebben veel bereikt en er moet nog veel gebeuren. Er is nog steeds een aantal grote bedrijven geen lid en daaraan moet ook worden gewerkt.” De Blank is 63 jaar en vindt het ­ voor een deel ­ welletjes. Op 1 januari zit hij 24 jaar in het wereldje van mobiele kranen. Hij begon als secretaris van de toenmalige Federatie van Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, die een jarenlange strijd uitvocht met ‘Brussel’ over de publicatie van adviesprijzen. De federatie verloor het pleit, ondanks de steun van de achterban. Op 1 juni 1999 begon De Blank als directeur/voorzitter van de nieuw opgerichte Vereniging Verticaal Transport (VVT), met kantoor aan huis in Culemborg (“En met mijn vrouw, mijn beste medewerker ooit”). Later volgde de verhuizing naar het huidige pand. Daarvoor werkte hij tien jaar als opleider bij de voorloper van de SBW, daarvoor tien jaar als scheepswerktuigkundige.

Probleemoplosser

“Inmiddels heeft de VVT 190 leden en vertegenwoordigen we rond tweederde van de omzet in de totale branche”, zegt De Blank. “Wij stellen ons op als probleemoplossers. Dat doen we voor de leden en die betalen ervoor. Andere bedrijven, niet­leden, profiteren ervan mee. Zo gaat dat nu eenmaal. Maar ik heb het ook altijd als mijn taak gezien aquisitie te plegen, onze diensten onder de aandacht te brengen van niet­leden.” De Blank typeert zijn werk met een treffend voorbeeld. “De verantwoordelijken van het ministerie van Verkeer en Waterstaat werken aan een regeling, waarbij zwaar transport niet meer tegelijk met ander goederenverkeer over een viaduct mag. We hebben daar goede gesprekken over gevoerd. We werden als deskundige uitgenodigd.” “Het eerste dat me door het hoofd schoot was: ze willen boven 80 ton, maar bij een asdruk van twaalf ton per as zou 84 ton beter uitkomen. Wij hebben ervoor kunnen zorgen, dat daardoor in elk geval zeven­assige kranen gewoon kunnen blijven rijden.” “Tegelijkertijd moeten we heel veel doen rond de begeleiding van die transporten en de opleiding van particuliere begeleiders. Als het doorgaat, zijn er veel te weinig begeleiders, mensen die in elk geval een chauffeursdiploma hebben en een aanvullende opleiding van twaalf dagen hebben gevolgd. Ik voorzie grote problemen. Stel je voor: voor en achter elke kraan boven 84 ton moet een ruimte van tenminste honderd meter vrij blijven. Ik zie het al voor me in de ochtendspits op Oudenrijn.” “Behalve directe belangenbehartiging, opleiding en veiligheid is ook dit soort lobbywerk onze taak. We hebben in de loop der jaren een voortreffelijke relatie kunnen opbouwen met de ministeries van Verkeer en Waterstaat en Sociale Zaken. Dat moeten we als VVT beslist koesteren.”

Bridge

Wie denkt dat De Blank zich nu gaat storten op een keur aan hobby’s, vergist zich: “Ik heb ze niet. Reizen in de vakantie, dat was altijd leuk. Ik heb een tijdje gebridged. Mooi spel, maar ik zat steeds te denken aan het werk, wat er nog op me lag te wachten en zo. Dat werd dus niks. Ik heb eigenlijk alleen maar gewerkt.” Daarom ook wil De Blank niet ineens al zijn taken neerleggen. Langzaam afbouwen, is het credo. Hij blijft voorzitter van de VVT en houdt zijn bestuursfuncties bij VNO, Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf (SCK) en stichting Toezicht Certificering Verticaal Transport (TCVT). “Zo hoop ik wel de druk, maar niet de contacten kwijt te raken”, zegt de Blank. “Maar ik neem de adviezen heel serieus om mijn opvolger niet voor de voeten te lopen. Ik denk er naar schatting gemiddeld één tot anderhalve dag per week mee bezig te zijn.” “Ik sluit niet uit dat ik iets erbij ga doen. Vooral de TCVT ligt mij na aan het hart. Ondanks de tegenwerking is de stichting goed bezig. Je kunt erover denken hoe je wilt, maar het bedrijfsleven heeft een heel grote eigen verantwoordelijkheid. In het verleden was regelgeving eenrichtingsverkeer van de overheid, nu moeten we zelf de antwoorden bedenken en vragen we de overheid: wat vind je ervan?” “Op die manier kijk ik ook tegen het verticaal transport aan”, aldus De Blank. “Ik geloof in deze achterban. Dat zijn mensen die goed met hun werk bezig zijn, die goed met hun mensen en materieel omgaan. Ik durf te zeggen dat deze branche voorop loopt op het gebied van veiligheid en zichzelf discipline opleggen. Hijsen is voor mij een hoogstaand vak.”

Reageer op dit artikel