nieuws

Watertorenwoningen

bouwbreed

Watertorenwoningen

Vuurtorens en watertorens zijn geliefde bakens in het landschap. Velen hebben hiervan beelden op hun netvlies gebrand. Denk bijvoorbeeld aan de watertoren van Assendelft die tijdens wandel- en fietstochten van verre zichtbaar is als herkenningspunt om de route te bepalen. Of de vuurtorens van de Waddeneilanden die aan vakantiegangers al vanaf de boot het vertrouwde gevoel geven op de plek van bestemming te zijn aangeland. Met hun robuuste posturen roepen water- en vuurtorens gevoelens van nostalgie op, van oude functies en oude degelijkheid. Van vroeger, toen alles nog overzichtelijk en knus was. Daarom proberen architecten nu aan te haken bij de sfeer van deze monumenten. Op het Maaseiland IJsselmonde ten zuiden van Rotterdam heeft woningcorporatie TRS elf vuurtorenwoningen gerealiseerd. Het gaat hier dus om nieuwbouw, niet om het bewoonbaar maken van een bestaande vuurtoren.

De vuurtorenwoningen hebben vier woonlagen met daarbovenop een wit-rood koepeltje met een rood hekwerk daaromheen. Ze lijken daarmee sprekend op klassieke vuurtorens, en wel op de zogeheten Lage Lichten van Hoek van Holland en IJmuiden. Dat waren binnentorens van een klein model die samen met het meer naar buiten geplaatste Hoge Licht een lichtlijn vormden waar schippers hun navigatie op konden afstemmen.

De corporatie voert de slagzin: ëTRS realiseert het vanuit de Trots van de Plekí. Daarmee is de geest van het nieuwe bouwen weergegeven: aanhakend bij de eigen identiteit van landschappen of stedelijke milieus. En wat ligt dan in de Rotterdamse regio meer voor de hand dan iets te doen met vuurtorens, die aloude markeringspunten van de zeevaart? ëElk raam van uw vuurtoren heeft zín eigen schitterende uitzicht, maar de vierde verdieping is wel de mooiste: hoog boven alles uit, met rondom water en natuur.í De verkoopprijs is navenant: van 6 tot 6,5 ton in euroís.

Het bewoonbaar maken van bestaande monumenten is een trend, maar je kunt dus ook in de geest van monumenten nieuwe toevoegen. Waarom dan ook geen watertorenwoningen? Je moet dan denken aan plaatsing in of aan de rand van een open landschap, in de geest van klassieke watertorens die ook altijd van verre zichtbaar zijn. Dan is algauw het bezwaar te horen van aantasting van het open landschap. Van daag de dag bouwt men echter weer nieuwe molens, midden in de polder, en daar stoort niemand zich aan. Het oog ergert zich eerder aan een windturbine van moderne snit dan aan een Oud-Hollandse molen. De sleutelkwestie is dus het realiseren van een harmonische verhouding met het omringende landschap. Je zou bijvoorbeeld twintig watertorenwoningen kunnen bouwen aan de rand van een dorp, zonder dat dit zal worden ervaren als een inbreuk op het landschap. Ze zijn wel hoog, maar als ze maar een geaccepteerd onderdeel van het landschap zijn, een vertrouwde bouwvorm in die regio.

De vuurtorenwoningen op IJsselmonde zijn een voorbode van het zoeken door ontwerpers naar bouwvormen die natuurlijk in het landschap passen en in die zin acceptabeler zijn voor omwonenden. Waardoor je intensief kunt bouwen zonder dat het aanstoot geeft. Woonboten passen ook in die benadering. En bijvoorbeeld op Texel zou je boten kunnen bouwen. De boerderette-trend ñ d·t is pas erg. Dat is pure kitsch die totaal detoneert in het landschap. Gelukkig is ook daar de kentering zichtbaar naar bijvoorbeeld houtbouw die natuurlijk opgaat in een omringende bosrijke omgeving.

En wat die waterwoningen betreft: waarom geen zwembad bovenin de toren, op de plek waar in klassieke toren het waterreservoir ligt? De gegadigden zullen staan te dringen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels