nieuws

Risico van voorgeschreven hulppersonen

bouwbreed

In de praktijk komt het voor dat een aannemer wordt voorgeschreven om een bepaalde onderaannemer of leverancier in te schakelen. In zoín geval is het noodzakelijk te weten voor wiens risico de eventuele wanprestatie van deze voorgeschreven hulppersoon komt. Van belang hierbij is het onderscheid tussen de voorgeschreven onder-aannemer en de voorgeschreven leverancier.

Indien de voorgeschreven hulppersoon een onderaannemer is, komen de meerdere uitvoeringskosten die een aannemer maakt als gevolg van wanprestatie van deze persoon namelijk voor rekening van de opdrachtgever. Is de voorgeschreven hulppersoon daarentegen een leverancier dan komen dergelijke kosten voor rekening van de aannemer.

Onderscheid

Maar wanneer is nu sprake van een voorgeschreven onderaannemer en wanneer van een voorgeschreven leverancier? Dit onderscheid blijkt in de praktijk niet altijd duidelijk te zijn. Er zijn immers tal van onderaannemers die ook bouwstoffen leveren en leveranciers die daarbij montagewerkzaamheden verrichten. Volgens prof. mr. M.A.M.C. van den Berg zijn de volgende invalshoeken denkbaar om vast te stellen of men te maken heeft met een onderaannemer dan wel een leverancier. Een methode is te bekijken of in de verhouding tussen de aannemer en de betreffende hulppersoon het leveringsaspect dan wel het uitvoeringsaspect overheerst. Een andere methode is om na te gaan of de betreffende tekortkoming betrekking heeft op het leveren van een bouwstof dan wel het uitvoeren van werkzaamheden.

Gehonoreerd

Ook in de uitspraak van de Raad van Arbitrage voor de Bouwbedrijven van 11 juli 2001 (BR 2002/164) speelde de vraag of de betreffende hulppersoon een voorgeschreven onderaannemer was. In deze zaak ging het om het volgende. De aannemer had met opdrachtgever een aannemingsovereenkomst gesloten ter zake van de bouw van een GFT-vergistingsinstallatie. In het bestek was bepaald dat de reactoren dienden te worden voorzien van deuren van een speciaal fabrikaat. De opdrachtgever ontbond uiteindelijk de aannemingsovereenkomst met de aannemer omdat de reactordeuren niet goed functioneerden en stelde de aannemer aansprakelijk voor alle schade die hieruit voortvloeide. Hierop stelde de aannemer dat de fabrikant een aan hem voorgeschreven onderaannemer was geweest en hij als gevolg hiervan tegenover de opdrachtgever niet verplicht was tot vergoeding van een schadebedrag hoger dan het factuurbedrag van de fabrikant. Op grond van paragraaf 6 lid 27 eerste zin van de UAV 1989 is een aannemer immers voor wat betreft het werk van deze onderaannemer tegenover de opdrachtgever tot niet meer verplicht dan waartoe de aannemer de onderaannemer kan aanspreken. Het beroep van de aannemer werd door de arbiters gehonoreerd: de fabrikant was een voorgeschreven onderaannemer.

Voorgeschreven

In de onderhavige casus overheerste het uitvoeringsaspect zodat men kon vaststellen dat de fabrikant een onderaannemer was en geen leverancier. Hierbij was van belang dat de betreffende fabrikant de reactordeuren niet alleen had geleverd, maar ook geschikt had gemaakt voor een druk van 2.500 Pascal (hetgeen echter feitelijk niet was gehaald). Voorts had de fabrikant deze deuren ook ontworpen. Bovendien had hij een controleberekening laten maken en ter goedkeuring aan de directie van de opdrachtgever voorgelegd. Op grond hiervan oordeelden de arbiters dat sprake was van een voorgeschreven onderaannemer. In de onderhavige casus werd de fabrikant vervolgens failliet verklaard en bleek verhaal kansloos te zijn. Dit vormde voor de aannemer aanleiding een nieuw verweer te voeren. De aannemer deed een beroep op de tweede zin van paragraaf 6 lid 27 UAV 1989: de opdrachtgever vergoedt de meerdere uitvoeringskosten indien de voorgeschreven onderaannemer niet, niet tijdig of niet deugdelijk presteert en de aannemer redelijkerwijs het nodige heeft gedaan om nakoming te krijgen. Aangezien dat laatste naar het oordeel van de arbiters het geval was, moest de opdrachtgever de meerdere uitvoeringskosten die waren ontstaan aan de aannemer vergoeden. Uit de onderhavige casus blijkt maar weer hoe groot het verschil is tussen de voorgeschreven onderaannemer en de voorgeschreven leverancier. Immers, indien de betreffende hulppersoon hier als een voorgeschreven leverancier was aan te merken, had de aannemer de ontstane meerdere uitvoeringskosten voor zijn rekening dienen te nemen terwijl hij deze kosten nu naar de opdrachtgever kon doorschuiven. Dit is uiteraard anders wanneer de aannemer zelf het verwijt treft dat hij de fout van de onderaannemer tijdens de uitvoering van het werk niet heeft opgemerkt. Kortom, voorkom verrassingen en wees zeker met wat voor hulppersoon u te maken hebt!

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels