nieuws

Galilei: En toch beweegt zij…

bouwbreed

Galilei: En toch beweegt zij…

Zo’n vier jaar geleden groeide de belangstelling voor het onderwerp automatisering in de bouw explosief. Wat is er sindsdien gebeurd in deze woelige wereld?

In 1998 beleefden we de opkomst van het internet, dat zo veel beloofde dat zelfs de terughoudende bouwsector eraan moest gaan geloven. Dat slechts de wens de vader van dat geloof was, zou pas later blijken. Tal van internetondernemingen stortten zich op de onontgonnen markt, en de bestaande sofwarehuizen die zich al jaren op de bouw richtten, haastten zich om ook hippe ‘web­extensies’ te fabrieken. Was automatisering tot dan toe vooral een moderne vorm van administreren geweest, opeens werd het iets voor de buitenkant, de marketing of verkoop van je bouwproduct. Maar ook andere horizonten werden zichtbaar: het netwerk van computers kon ook kon dienen als plaats om informatie te delen over een bouwproject, of om kennis op te slaan voor gebruik door anderen. Steevast toonde het gros van de bouwwereld zich doof voor deze ‘verlokkingen’. De orderportefeuille was vol genoeg, de interne administratie was nog niet eens goed gestroomlijnd met automatisering; waarom zouden we tijd en geld steken in een netwerk dat je openstelt voor de buitenwereld, met het gevaar van elektronische inbraak (hacken)? Een klein aantal aannemers, installateurs, architecten en constructeurs zag wel mogelijkheden en nam in elk geval de tijd te experimenteren met dit nieuwe medium. Dat bood te weinig omzet aan al die nieuwe aanbieders, en na een paar jaar er alweer een aantal af, zoals EC­bouw.nl, of werden opgekocht door bestaande automatiseerders: Edificium door Van Meijel.

Weerzin

Terugkijken is altijd makkelijk, maar ook nuttig: velen hebben zich verkeken op de invloed van internet op het zakenleven, en nog extra op de nuchterheid van de bouwwereld. Ik heb die terughoudendheid altijd toegejuicht: we wachten wel af wat er komt bovendrijven voordat we ons vastleggen op een technologie. Een zekere weerzin tegen de campagne ‘de bouw gaat digitaal’ hoorde daar ook bij: dat maakt die bouwer zelf wel uit. Maar anderzijds ergerde mij die afwachtende houding ook regelmatig. Bijvoorbeeld bij het inzetten van project­extranet in bouwteams: waarom zegt iedereen dat het een goed idee is, om alle projectinformatie elektronisch op een centrale plaats te delen, maar werkt bijna niemand ermee, op wat proefnemingen na? Er was hier duidelijk sprake van ongeduld bij mij, want dit jaar lijkt deze soort dienst daadwerkelijk aan een opmars bezig. Naast deze nieuwe mogelijkheden bleven de oudere soorten softwaretoepassingen op de gebieden administratie, ontwerp en calculatie zich ontwikkelen. Doel was steeds meer bouwers weg te leiden van de offerte op de achterkant van een sigarendoos. Of het schetsblok dat de architect terzijde moet leggen ten gunste van het elektronische paneel. Grote bouwmaatschappijen deden intussen ook miljoeneninvesteringen in bedrijfsbrede geïntegreerde systemen die na dure aanpassingen toch nog ongeschikt bleken voor de bouwwereld. Maar er ontstonden ook flexibeler oplossingen die wel speciaal op de sector toegeschreven waren. Dit soort ontwikkelingen brengen mij ertoe de uitspraak die Galilei 370 jaar geleden deed voor de Inquisitie aan te halen: ‘En toch beweegt zij…’ Gelukkig met minder gevaar voor eigen leven kan ik stellen dat in de afgelopen vier jaar de bouwsector wel degelijk bewogen heeft wat automatisering betreft. Langzaam, en zeker niet zo snel als de aarde om de zon draait.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels