nieuws

Waarheidsvinding of perceptiebevestiging

bouwbreed Premium

den haag – De eerste volle week van de parlementaire enquête bouwnijverheid heeft niet dat spektakel gebracht dat iedereen verwacht, danwel had gehoopt. De wijze van ondervragen door de commissie doet de vraag rijzen of zij niet meer bezig is met perceptiebevestiging dan met waarheidsvinding. Analyse

Veel geruchten, van horen zeggen en vermoedens zijn over tafel gekomen, maar weinig harde bewijzen. Trouwe krantenlezers wisten al meer dan er nu uit de openbare verhoren is gekomen. Op het verhaal dat een ambtenaar een keertje 2 kuub zand heeft gekregen, in prijs minder dan een paar flessen wijn die wel mogen in het kader van integriteitsbeleid, zit niemand te wachten. Een ambtenaar die 2 ton krijgt uiteraard wel, maar zelfs dat kan voor de enquêtecommissie niet meer zijn dan inkleuring van couleur lokale. Daarvoor hebben we met z’n allen immers het strafrecht uitgevonden.

Vermoedens

Het beeld van een contractmedewerker van de directie Noord-Holland van Rijkswaterstaat zal menigeen op het netvlies geëtst blijven. Een man die sinds 1976 praktisch hetzelfde werk doet, zo af en toe rare dingen meent waar te nemen en daar een enkele maal superieuren en collega’s op aanspreekt. Het enige harde punt in zijn verhaal was een ambtenaar die met aannemers naar de Europacup-finale van Ajax tegen AC Milaan in Wenen is geweest. Voor het overige bleef het hangen in vermoedens, waarbij de commissie verzuimde door te vragen. Hetzelfde geldt voor de ondervraging van personen die een enkele keer gedwongen werden namen te noemen. De genoemde personen zijn beschadigd voor het oog van de natie zonder dat de commissie een poging heeft gedaan een en ander te duiden. Dat secretaris-generaal Pans van Verkeer en Waterstaat dan ook pleit voor het horen van die mensen die zonder enige bewijs zwart zijn gemaakt, is logisch. De boosheid van commissievoorzitter Vos, onterecht. Het is per slot van rekening de commissie zelf die heeft laten gebeuren dat er mensen beschadigd worden. Dan getuigt het van niet meer dan fatsoen dat die mensen in de gelegenheid worden gesteld zich voor hetzelfde oog der natie teweer te stellen.

Logisch

Voor het overige heeft de week het beeld bevestigd van een aannemerswereld die vooroverleg pleegde voor openbare aanbestedingen. Dat dit tot de verdenking leidt dat aannemers dit deden om de prijzen te verhogen, is volstrekt logisch. Het verhaal van de aannemers zelf dat het gebeurde om te voorkomen dat iemand een verlieslatend project zou aannemen doordat hij verkeerd had gecalculeerd en om te voorkomen dat de prijzen te laag zouden worden, klinkt eveneens logisch. Het eveneens al bekende beeld dat er zeker op de grote ingewikkelde projecten vaak problemen waren over de verdeling van de risico’s en de daaraan hangende prijzen, is ook bevestigd. Hoe beide verhalen uiteindelijk door de enquêtecommissie gewaardeerd worden, is uiteraard nog niet bekend. Veel zal afhangen van de koers die de commissie wil inslaan. Tot nu toe lijkt die zich vooral te richten op de rol van de NMa, de aanbestedingsregels en al te innige verhoudingen tussen aannemers en opdrachtgevers en combinatievorming. Die laatste dan vooral in relatie tot al dan niet vermeende beperking van de concurrentie. Het grote probleem is op dit moment dat niemand weet wat de commissie weet uit studies en de besloten verhoren. De openbare verhoren behoren de buitenwacht dan duidelijk te maken welke richting het allemaal uit zal gaan. Die richting is evenwel nu nog niet helder.

Reageer op dit artikel