nieuws

Opzetjes gestopt door enquête

bouwbreed Premium

den haag – De vooroverleggen in de grond-, weg- en waterbouw liggen stil sinds de komst van de enquêtecommissie. Het gevolg daarvan is dat de aanbestedingen 30 procent onder de kostprijs uitkomen. Dat verklaarde directeur van aannemersbedrijf Midden-Betuwe, G. van de Pol voor de enquêtecommissie. Hij denkt dat de oplossing in een marketingstrategie zit.

Het stoppen met het vooroverleg was volgens Van de Pol een individuele beslissing van vele bedrijven. Verval in oude gewoonten moet de enquêtecommissie zijns inziens voorkomen. De directeur denkt niet dat het fenomeen vanzelf verdwijnt. De oplossing voor het stoppen van de vooroverleggen ziet hij in een variant van de vier P’s die in de marketing worden gebruikt. ‘Een analyse van het probleem, verbetering van het product en dan komt de aannemer met een passende prijs’, aldus Van de Pol. Aan het begin van zijn verhoor gaf hij aan te balen van ‘de sfeer waar mensen met halve waarheden kunnen scoren’. Hij constateerde dat de regels misschien zijn veranderd, maar de kern niet. ‘Je moet bij de kern beginnen. Je hebt een provinciale weg waar auto’s te hard rijden. Het plaatsen van stoplichten helpt te weinig, waarna er flitspalen komen. Uiteindelijk leggen ze rotondes neer en nu is het probleem weg’, omschrijft hij. Binnen de sector is het omgaan met de regels volgens de aannemer al langer een punt van discussie, maar de doorstroming van werken weegt zwaarder. ‘Niemand gunt een ander een te goede prijs. Het heeft wel een zelfregulerend effect. Ik heb toch geen verstand van het boek van een ander. Daar zijn de relaties te complex voor’, omschrijft Van de Pol.

Prijsopdrijving

Zelf heeft hij nooit de moeite genomen het systeem uit te leggen. ‘Zo trots ben ik daar niet op’, aldus de aannemer. Hij heeft geen ordners vol, maar een multomap voor het bijhouden van de onderlinge afspraken en verrekeningen. Meer had hij niet nodig, want na vereffening gooit hij het weg. ‘Iedereen had een stapel met fiches. De hoogte daarvan bepaalde wie het werk moest maken’, volgens Van de Pol. De stapel slonk door het wegstrepen van onderling opgebouwde rechten en plichten, eventueel via een derde. Van prijsopdrijving was volgens de aannemer nauwelijks sprake. ‘Alleen als iemand het nodig vond richting de raming te schrijven’, schetst hij. De begroting van een werk is de kostprijs verhoogd met de winst en risicodeling. Zo’n 3 procent van die som werd in de kantlijn geschreven en was de ontstane plicht ten opzichte van de aannemers. Dat was de meest voorkomende vorm van het vooroverleg vlak voor de aanbesteding. Een andere manier was het verrekenen in de vorm van werk. Soms kwam de oplossing niet en volgde de afrekening met een factuur. ‘Een enkele keer per jaar stond daar geen prestatie tegenover en had je dus een valse factuur’, verklaart de bouwer. ‘Niemand gunt een ander een te goede prijs’

Reageer op dit artikel