nieuws

Niks koophuur!

bouwbreed Premium

Niks koophuur!

Enkele woningcorporaties bedachten een list om huurders geld uit hun zakken te kloppen. De list kreeg de duistere naam ‘koophuur’. Het is geen koop en het is geen huur, dus geen hom en geen kuit, en noch vlees noch vis. Ik vind het niks en daarbij zie ik onze staatssecretaris van Belastingen Wouter Bos aan mijn zijde. De woningcorporaties moeten niet zo zeuren: ze moeten huurwoningen verkopen. En wel, geheel verkopen en niet een gedeelte om alleen hun bezit voor een groot deel te behouden.

Woningcorporaties kunnen er niet meer onderuit. De regering heeft hen opgedragen per jaar een groot aantal huurwoningen aan de zittende huurders of leeg aan anderen te verkopen. Daaraan moeten zij dus geloven, niet dat ze dat doen. Want woningcorporaties blijken de grootste treuzelhazen van ons volkshuisvestingslandje te zijn. Ieder jaar valt namelijk het aantal verkochte huurwoningen tegen en zo blijven zij met enkele lengten voorsprong de grootste woningverhuurders van ons land. Blijkbaar willen zij dat ook blijven.

Een van de middelen om een flinke vinger in de pap van woningverhuur te houden is een vondst van woningcorporatie Het Oosten in Amsterdam. Men noemt het koophuur, alleen heeft het niets met koop te maken. Ik zie het meer als geld afhandig maken van de huurders die erin tuinen.

Bij koophuur kopen huurders 35 procent van de binnenkant van hun huis en vijftien procent van het casco, dus totaal vijftig procent. Helaas te weinig, volgens Wouter Bos, om in aanmerking te komen voor een aftrek wegens betaalde hypotheekrente bij de Inkomstenbelasting. Blijkbaar beoordeelt hij deze koop/huurconstructie niet als een volwaardige eigendomsvorm. En terecht!

In berichten over deze koophuur lees ik over voordelen. Bijvoorbeeld als een huurder in zijn woningen een keuken van twintigduizend euro plaatst en hij verhuist, zal de nieuwe huurders of de verhuurder hem hiervoor geen ruime vergoeding betalen. Dat lijk me nog al logisch, want een huurder die in een gemiddelde huurwoning zo’n dure keuken plaatst is namelijk geen knip voor zijn neus waard. Het lijkt me normaler dat deze huurder een keuken van de helft, dus tienduizend euro, in zijn huurwoning aanbrengt en na bijvoorbeeld tien jaar is die dan volledig afgeschreven. Dan hoeft de opvolgende huurder helemaal geen vergoeding meer te betalen. Hetzelfde geldt voor huurders die, in de voorbeelden over koophuur, voor vele tienduizenden euro’s verbouwen in hun huurwoning. Werkelijk, ik geloof niet dat veel huurders dat zullen doen. Zo stom zijn ze ook weer niet, toch!

Trouwens wat gebeurt er als een huurder een gedeelte van zijn huurwoning via koophuur heeft gekocht? De huur gaat in verhouding naar beneden en hij leent geld, waarvan hij de rente niet mag aftrekken bij de inkomstenbelasting. Hij verbouwt er lustig op los en na vijf jaar wil hij verhuizen, naar bijvoorbeeld een echte koopwoning, en richt zich tot de mede-eigenaar van de koophuurwoning: de woningcorporatie. De woningcorporatie stuurt een mannetje, die gaat vast stellen hoeveel het koophuurgedeelte van de huurder meer waard geworden is. Ik durf u te garanderen dat hier rotzooi van komt. Die deskundige of taxateur bereikt nimmer de meerwaarde die de eigenaar van het koophuurgedeelte verwacht. En, dan is het conflict geboren. Ook is er nog de verplichting van de koophuurder om mee te betalen aan het onderhoud van de vijftien procent casco waarvan hij eigenaar, dus onderhoudsplichtig is.

Dus op een rij gezet: woningcorporaties moeten een deel van hun huurwoningen in volle eigendom verkopen. Want bij koophuur is de door de koophuurder betaalde rente niet aftrekbaar. Aan het einde van de koophuur ontstaat geheid een conflict over de waarde stijging ten gunste van de koophuurder. De zeggenschap over het onderhoud van het casco ligt voornamelijk bij de woningcorporatie, die de enkele koophuurder in een wooncomplex zondermeer zal overrulen. Conclusie: koophuur, weg ermee!

Reageer op dit artikel