nieuws

Kantoorcomplex met luchthavenesthetiek

bouwbreed Premium

Kantoorcomplex met luchthavenesthetiek

Kohn Pedersen Fox en Van den Oever, Zaaijer, Roodbeen & Partners De uitbreiding van het World Trade Center aan de Zuidas, Amsterdams prestigeproject voor de komende decennia. De uitbreiding is een gezamenlijk ontwerp van de Amsterdamse architecten Van den Oever, Zaaijer, Roodbeen en Partners en de Londense vestiging van Amerikaanse bureau Kohn Pedersen Fox. Zij hebben onder meer het hardblauwe spiegelglas van het oude World Trade Center vervangen door groen spiegelglas, wat al een vooruitgang is, en er ook nog nieuwbouw omheen en tussen gezet.

Het oude World Trade Center? Zo oud was het toch niet? Het gebouw staat er inderdaad pas sinds 1985, dus het had nog even meegekund zou je denken. Maar op deze plek langs de A10-Zuid, de duurste kantoorlocatie van Amsterdam, is de omloopsnelheid van gebouwen zo hoog, dat het WTC kennelijk hard toe was aan verandering. Hoe hoog de omloopsnelheid hier is, bleek al eerder. Het voormalige kantoor van de voormalige NMB uit begin jaren zeventig werd eveneens binnen twintig jaar onder handen genomen. Dat is opengesneden om de nieuwe naam van Atriumgebouw eer aan te kunnen doen. Wat is bij het WTC de grote ingreep geweest? De vernieuwing van de sokkel met een enorme golvende overkapping, die als oud en nieuw heeft samengesmeed. Om de eenheid van het complex te benadrukken loopt dat golvende dak als een luifel door over de buitenzijde van het complex. Die kraag doet verder niets behalve golven. De golf van het dak eindigt in een nieuwe kopgevel van het WTC, die naar boven net iets omkrult. Waar doet dat me dat aan denken? Aan een spoorwegstation of een luchthaventerminal in Duitsland misschien? Ik vind het net een terminal, wat nog eens wordt versterkt door de winkeltjes en terrassen die je vindt als je naar binnen gaat. De strakke afwerking van het WTC versterkt het idee dat je een luchthaven binnenstapt. Het is ook een typische luchthaven-achtige omgeving, die geen openbare ruimte is maar wel publiek toegankelijk. Net als in het oude WTC ligt de grote centrale hal nog altijd op de eerste verdieping. Dankzij het nieuwe golvende dak dat bestaat uit grote, schuin geplaatste lamellen met glas ertussen, is het een prachtige, sfeervolle ruimte geworden. Nog meer positiefs te melden? Zeker. Behalve de overkapping is ook de toren aan de zuidoostkant een mooie toevoeging. Deze toren heeft een dubbele huid. De opperhuid is van glas, de laag eronder bestaat uit een afwisseling van houten en glazen puien. Dat levert een vergelijkbaar effect op als in de Parijse Bilbliothèque Nationale. Hetzelfde motief maar dan weer net anders uitgevoerd is trouwens terug te vinden in een ander nieuw gebouw van Van den Oever, Zaaijer, Roodbeen & Partners dat in Bullewijk staat, langs de A9.

Reageer op dit artikel