nieuws

Echte bibliotheekarchitectuur Bibliotheek Maassluis Kraaijvanger Urbis

bouwbreed Premium

Echte bibliotheekarchitectuur Bibliotheek Maassluis Kraaijvanger Urbis

Een nieuwe bibliotheek in Maassluis, op de plek van de oude, tegenover een winkelcentrum. Dat is een overdekte shopping mall uit de jaren zeventig, die bijna helemaal uit achterkanten bestaat. Het heeft wel wat, deze omgeving, die verder bestaat uit grote galerijflats en betonnen kantoorgebouwen, maar echt aangenaam kun je het hier moeilijk noemen. De bibliotheek van Hans Goverde van Kraaijvanger Urbis is dan ook met afstand het meest aantrekkelijke en uitnodigende gebouw.

Was dat de bedoeling? Vast, hoewel Goverde benadrukt dat hij ook heeft willen aansluiten bij het robuuste imago van Maassluis. Hij noemt het gebruik van natuurlijke materialen als baksteen, zink en hout en het in het zicht laten – binnen – van de installaties als middelen daarvoor. Desondanks is het onmiskenbaar bibliothekenarchitectuur. Ook zonder de letters op het dak is het voor een beetje aandachtige kijker als openbaar gebouw herkenbaar. Wat is dat, bibliotheekarchitectuur? Architectuur die vriendelijk en zonder veel pretenties is. Passend bij de functie die het heeft in de maatschappij. De bibliotheek is een van de weinige culturele gebouwen die in onze samenleving voor brede lagen van de bevolking een betekenis hebben. Anders dan bijvoorbeeld een theater of een museum waar veel mensen nooit komen en anderen maar eens in de zoveel tijd, hoort de bibliotheek veel meer bij het leven van alledag. En daar hoort een bepaald soort architectuur bij, die iets doordeweeks heeft en gelijktijdig het doordeweekse leven veraangenaamt. Hoe wordt het leven van de boekenlener hier veraangenaamd? Met een mooi gemaakt gebouw dat in wezen gewoon is, in de positieve zin van het woord. Zonder fratsen. Het is een bakstenen doos, waar een gekromd zinken scherm omheen is gezet. Door dat scherm prikt op de begane grond een groot houten kozijn. En er is een groot gat uitgesneden dat als een poort de ingang markeert. Achter die poort bevindt zich een hoge glazen pui en de vide, die als een as door het gebouw loopt en die de begane grond en de eerste verdieping ruimtelijk met elkaar verbindt. Het gebouw bestaat uit twee lagen. De achterste helft bevat op beide verdiepingen de boekenopstelling. Aan de voorzijde liggen op de begane grond de leeszaal annex het internetcafé, wat een groot woord is voor een tafel met een paar computers, en een multifunctionele ruimte. Op de verdieping liggen aan de voorkant de kamers van de bibliotheekstaf en de kinderboekenafdeling. In het relatief klein bouwwerk is een ruimtelijkheid bereikt door de vides, de grote daklichten, de lange zichtlijnen en het zorgvuldig geregisseerde uitzicht. Dat maakt dat het gebouw ruimer oogt dan het is. De openheid geeft het gebouw adem, net zoals de bibliotheek een hele opluchting is in deze weinig vrolijk makende omgeving.

Reageer op dit artikel