nieuws

Het Zwarte Corps is meer dan een gewone machinistenvakbond

bouwbreed Premium

nieuwegein/woerden – De vakbond voor kraanmachinisten en monteurs Het Zwarte Corps is meer dan een belangenvereniging. De leden voelen zich gebonden door een familieachtige band en een bijzondere belangstelling voor machines. ‘Wij zijn eigenlijk een soort gilde’, legt algemeen secretaris Coen Belderink van HZC enthousiast uit.

Belderink werkt al bijna dertig jaar voor de vakbond. Van sommige families staan wel drie generaties in het ledenbestand. ‘Opa, vader en zoon’, somt Belderink op. De sterke band met elkaar en het vak komt pas echt tot leven op de ‘machinisten familiedag’ die HZC elke twee jaar voor de leden op poten zet. De vakbond huurt dan een grote terrein af bij Ponypark Slagharen. Vervolgens worden importeurs van kranen en andere machines uitgenodigd om hun laatste modellen tentoon te stellen. En dat trekt. Want meer dan de helft van de 12.000 leden van de bond komt hier doorgaans op af. Het hele weekend, dat van vrijdag- tot zondagavond duur,t wordt er dan gepraat over en gezeten op splinternieuwe hijskranen.

Vertederd

Voorzitter Cees van Dongen van HZC begint te glunderen als hij over de laatste familiedag vertelt. Het regende, maar toch was het vreselijk druk. ‘En als je dan trotse vaders ziet, die hun zoontje met tranen in de ogen op een graafmachientje zetten.’ Van Dongen — groot en breed, maar de haren te netjes gekamd om een echte machinist te zijn – kijkt vertederd. Ondanks de sterke samenhorigheid worstelt HZC, dat in 1946 werd opgericht, toch ook met de moderne tijd. Leden krijgen bij problemen bezoek aan huis. Regiohoofd en penningmeester Han van Baarsen ziet wel het belang van deze diensten die niet ‘direct iets opleveren’, maar vraagt zich wel af of het niet efficiënter kan. Wat hem betreft kunnen bepaalde zaken ook telefonisch afgehandeld worden. Met name in een tijd als deze, waarin de organisatie van stakingen veel van de bondsbestuurder vergt, zit de veel tijd consumerende service hem in de weg. Met behoud van de ‘oude cultuur’ wil Van Baarsen naar een ‘moderne manier van werken’. HZC werkt bij de stakingen nauw samen met de andere bonden. Maar daar blijft het dan ook bij. Een fusie met een grotere bond is geen optie. Van Dongen: ‘Met een grotere organisatie heb je meer middelen, maar als de prijs daarvoor is dat we onze identiteit op moeten geven, dan zien we dat toch niet zo zitten.’ Daarnaast zijn er volgens Van Dongen ook zaken die bij een algemene bond al gauw ondergesneeuwd zouden raken. Zo kocht een bouwbedrijf onlangs een nieuwe kraan. Toen de machinist in de cabine kroop, merkte hij dat de hendels voor de bediening van de kraan te ver weg zaten. De machinist kaartte het probleem aan bij zijn werkgever die direct contact opnam met de leverancier. Die adviseerde om de hendels te verlengen met behulp van een slijptol, een lasapparaat en een stukje pijp. Naast arbo-voorzieningen op de werkplek is veiligheid een belangrijk speerpunt in het beleid van HZC. Het familiegevoel van de vakbond lijkt zelfs de onderhandelingen over de railinfrastructuur-cao een handje te helpen. Van Dongen liet zijn vrouw – ‘zelf ben ik daar veel te onhandig voor’ – een puzzel maken van het kaftje van het oude cao-boekje. Vervolgens gaf hij alle partijen een stukje van de puzzel en hield hij er zelf ook een. Het idee was duidelijk.

Akkoord

Toen dinsdag vroeg in de ochtend het principeakkoord werd getekend hadden alle onderhandelaars hun stuk meegenomen. Zo werd de puzzel snel gelegd. Of deze methode ook bij de nog niet afgeronde bouw-cao werkt, weet Van Dongen niet. Maar als het moet dan maakt hij nog zo’n puzzel. ‘Leden hebben een familieachtige band met corps’

Reageer op dit artikel