nieuws

Bouwkracht

bouwbreed Premium

Bouwkracht

De bouwplaats waar ik vrijwel elke werkdag langskom, ligt ‘s-ochtends weer in de ochtendzon. Dat geeft zicht op wat zich daar afspeelt. De bouw blijkt richting te hebben. Er zijn twee hoofdrichtingen te ontdekken. De ene loopt van oost naar west (de oostkant kom ik het eerst langs), de ander staat daar bijna loodrecht op. De oost-westas kenmerkt zich door de verschillen in activiteiten, opvolgende bouwfasen die elkaar opdringerig lijken in te halen. De andere richting loopt van iets voor de noord tot iets voor de zuid, net niet haaks dus. Langs deze richting is juist geen verschil in het werk dat wordt gedaan.

Aan de oostkant van de bouwput is beton voor vloeren en wanden gestort. Verder west wordt nog wapening gevlochten. Aan de westkant van de bouwplaats is nog geen put. Daar wordt gesloopt. Er ligt nog een berg puin met materieel dat net niet in een waterstraal draait die ervoor zorgt dat de zaak niet stuift. Aan het uiterste westen van de locatie staat nog een klein deel van het skelet overeind van het eens grote gebouw. De bouw voltrekt zich van oost naar west als een lavastroom, niet te stuiten en onverbiddelijk. De overeenkomst met het gefluit van het winterkoninkje in de boom bij de bushalte is onmiskenbaar. Overdonderend groot geluid voor zo’n klein vogeltje overigens.

Waar komt die kracht voor beide vandaan? Dat zal duidelijk zijn. Zowel de natuur als de bouw putten uit dezelfde bron: het is lente.

Reageer op dit artikel