nieuws

Toetsing kan risico zijn bij design and construct

bouwbreed Premium

Bij de contractvorm design and construct is de aannemer verantwoordelijk voor zowel het uitvoeren van een project als het maken van het ontwerp. Om te zien of de opdrachtgever krijgt wat hij hebben wil kan hij dat ontwerp gaandeweg toetsen aan zijn eisen. De toetsingsprocedure kan echter voor de aannemer een bron van risico zijn.

Voor opdrachtgevers die complexe objecten willen realiseren, is de contractvorm van design and construct aantrekkelijk. Met een vaste prijs weten zij waar zij aan toe zijn.

Bovendien is het contract zo in te richten dat de opleverdatum vrijwel gegarandeerd is. Belangrijk kenmerk van zo’n contract is dat de opdrachtnemer (de aannemer) verantwoordelijk is voor zowel ontwerp als voor uitvoering daarvan. De opdrachtgever heeft tijdens het ontwerpproces de mogelijkheid het ontwerp te toetsen aan zijn eisen. Dat gebeurt in een acceptatieprocedure.

Na toetsing kan de opdrachtgever het ontwerp accepteren of verwerpen. Door acceptatie geeft hij goedkeuring aan vervolgen van het ontwerp of de uitvoering. Niet accepteren betekent dat de opdrachtnemer het ontwerp moet aanpassen. Vaak moet het daarna wederom ter acceptatie worden ingediend. De kern van eventueel risico zit in de voorwaarde dat een document moet zijn geaccepteerd voordat het kan worden uitgevoerd.

Onzekerheid

De acceptatieprocedure verloopt volgens in het contract vastgelegde lijnen. Variaties in tijdsduur zijn echter mogelijk.

Hierdoor is van te voren niet duidelijk hoeveel tijd de procedure zal innemen. Het is zelfs mogelijk dat zij tot vertraging leidt. Voor de opdrachtnemer is zij daarom een onzekerheid bij de voortgang van het bouwproces. Omdat bouwers een hekel hebben aan onzekerheden, heeft DMC/HBG-Civiel onderzoek laten doen naar het risico van acceptatieprocedures bij complexe civieltechnische projecten. I.J.A. Geeve, student Civiele Techniek, heeft het onderzoek uitgevoerd in het kader van zijn afstuderen aan de TU Delft.

Om de oorzaken die tot vertraging leiden te onderzoeken, heeft Geeve gebruik gemaakt van een risicoanalyse. Die bestond uit analyse van de verschillende onderdelen van de procedure, een inventarisatie van onzekerheden die tot ongewenste gebeurtenissen leiden, het vaststellen van de gevolgen en het zoeken naar maatregelen ter beheersing. De resultaten zijn op toepasbaarheid getoetst aan de hand van praktijkvoorbeelden in Nederland en daarbuiten. In zijn afstudeerwerk geeft Geeve een kader voor een acceptatieprocedure om onzekerheden in dergelijke procedures te verkleinen.

Reageer op dit artikel