nieuws

Begaanbare bouwplaats nog geen begrip?

bouwbreed Premium

Wat gebeurt er daadwerkelijk om structureel voor een beter begaanbare bouwplaats te zorgen? Al jaren wordt er gepraat over de verbetering van de begaanbaarheid maar er gebeurt nog niet veel. Alhoewel het probleem wel steeds meer wordt erkend door de betrokken partijen, lijkt een oplossing ver weg. Dit komt omdat het probleem complex is en de veranderingen vaak ingrijpend. Dat kan niet in een dag worden opgelost. Dat kost jaren.

De overheid oriënteert zich op de mogelijkheden voor een beleidsregel en bedrijven komen met ideeën. Zoals het ‘Safety Catwalk System’ (nominatie Arboprijs FNV Bouw 2001), een moedige poging om looppaden in oneffen en modderig terrein begaanbaar te maken. Gemord wordt er ook: “Slordige bouwplaatsen teisteren trappensteller” stond in Cobouw van 24 april jl. “De soms bedroevende omstandigheden op bouwplaatsen verzwaren het werk van trappenstellers dusdanig dat de Nederlandse Bond van Timmerfabrikanten scherpere stel- en montagevoorwaarden gaat stellen.”

Waarom wordt er dan niet adequaat gereageerd, terwijl er toch voldoende erkenning lijkt te zijn? Dat ligt aan de complexiteit van het probleem. Ingrijpende veranderingen zijn tijdrovend. Een situatie die niet naar tevredenheid is, moet veranderen in een betere. Dat kost jaren. De oplossingen liggen voor de hand (uitvlakken, drainage, wegpompen van water, leggen van rijplaten), maar de verantwoordelijkheidsvraag staat nog open. En wie moet over de brug komen?

Enige jaren geleden onderzocht Arbouw het probleem van de slechte begaanbaarheid. Uit een enqu-te onder 1100 bouwvakkers, werkzaam in het beginstadium van de bouw, bleek dat 30% de begaanbaarheid vaak tot zeer vaak een probleem vindt. Op de vraag of het werk zwaarder is bij een moeilijk begaanbare ondergrond, antwoordde 94 procent bevestigend. Uit de analyses bleek ook dat de meeste problemen zich voordoen bij het lopen over het bouwterrein; het aan- en afvoeren van materialen en het uitvoeren van graafwerk. Op de vraag of men na het werken op een moeilijk begaanbaar bouwterrein vermoeider is, antwoordde 90 procent bevestigend. Werken op een dergelijk slecht bouwterrein geeft ook op de lange duur klachten, vooral in benen en onderin de rug. Behalve een voorspelbare blessure als verzwikkingen door uit- of wegglijden, is het nog verontrustender dat bouwvakkers zich bij calamiteiten onvoldoende uit de voeten kunnen maken.

Slechte begaanbaarheid heeft economische gevolgen, maar laten we vooral het welzijn van de werknemer voorop stellen. Dit vraagt om een serieuze aanpak. Zowel technisch als organisatorisch dient er veel te gebeuren. Een instrument dat daarbij kan ondersteunen, is het model ‘Begaanbaarheid bouwterreinen’, een co-productie van CUR, CROW en Arbouw. Binnenkort wordt deze beoordelingssystematiek door Arbouw bij enkele bedrijven getest.

Reageer op dit artikel