nieuws

Menselijke fout

bouwbreed

‘Menselijke fout oorzaak van drama in Scheveningen.’

Zo kopte Cobouw over een ongeval waarbij vorige week twee bouwvakkers om het leven kwamen.

“Het heeft niets te maken met een gebrek aan veiligheid of kwaliteit op de bouwplaats. Het was domme pech. Medewerkers haalden een stempel weg die op een ongebruikelijke plaats zat. Ze dachten dat die stempel geen dienst had, zodat ze die rustig konden weghalen. Wat ze niet wisten was, dat het hier ging om een extra stempel die de uitvoerder had laten aanbrengen”, aldus het artikel.

Menselijke fout. In andere gevallen aangeduid als een ‘keten van gebeurtenissen’ waar niemand voor verantwoordelijk is. Afgedaan. Over en uit.

In de praktijk worden veel (bijna)ongelukken afgedaan als een ‘menselijke fout’. Bij oppervlakkige beschouwing klopt dat ook. Negen van de tien (bijna) ongelukken hebben een menselijke fout als aanleiding. Een vergissing of een verkeerde beoordeling, gehaastheid, verkeerde gegevens of een overtreding van regels.

Echter, worden die fouten nader onderzocht, dan blijken ze meestal voort te komen uit technische of organisatorische oorzaken. Voorbeelden zijn: onvoldoende opleiding en instructie, slechte ergonomie, verkeerd gereedschap, te hoge werkdruk, monotoon werk, te weinig toezicht, onduidelijke doelstellingen of weinig eigen verantwoordelijkheid.

Allemaal factoren die ‘menselijke fouten’ veroorzaken of de kans daarop vergroten.

De conclusie die daaruit in het verleden is getrokken door toch niet de meest armlastige bedrijven, is dat vrijwel elk ongeluk is te voorkomen.

Als je weet dat het zo ligt, en je doet er niets aan, dan schiet je als bedrijfsleider gewoon tekort.

Je probeert nog: “Statistieken, die geloof ik niet. Daar heb ik toch de Arbo-dienst voor. En de Arbo-wet, die bevat zoveel regels, volgens mij doe je het nooit goed. En wat dacht je van de arbeidsinspectie. Nee joh, die mensen bij mij dat zijn nou eenmaal van die macho-types. Dat maakt gewoon fouten. Ondernemen is risico lopen. Zit in de prijs.”

Dan zeg ik: “Geklets! Je bent gewoon in de positie om er wat aan te doen. Wil je eigenlijk wel?

Kijk, als je niet wilt, dan zijn we uitgepraat. Dan praten anderen wel over je op verjaardagen of bij de supermarkt. Gegroet, ga jij maar verder met je VCA.”

Voor de journalist geldt hetzelfde. Hij verstaat zijn vak. Schrijft niet klakkeloos op wat hem gezegd wordt. Bovendien is hij in de positie om invloed uit te oefenen.

Over de slachtoffers en de nabestaanden heb ik het nog niet gehad. Over hun gevoel in de kou te worden gezet: ‘Menselijke fout’…

En over hun blijvende behoefte om de waarheid en de echte oorzaken boven tafel te krijgen.

Daar moeten onze gediplomeerde bedrijfsleiders en journalisten maar eens wat aan doen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels