nieuws

Bouwwetgeving aanjager van keurmerken

bouwbreed

De bouwwetgeving is een sterke stimulator voor keurmerken, attesteringen en certificeringen. Maar voor de gemiddelde aannemer is het er de laatste tijd niet duidelijker op geworden. Er komen alleen maar meer Beoordelings Richtlijnen (BRL’s) bij. Welk product mag nu wel of niet volgens het Bouwbesluit worden toegepast en is de Europese CE-markering de vervanger van het Nederlandse KOMO-keur? Voor de onafhankelijke certificeringsinstellingen zijn het in elk geval drukke tijden.

Ook de certificeringinstelling Kiwa heeft het druk. Grote bouwprojecten en toepassing van nieuwe materialen dragen hieraan bij. Als bijvoorbeeld een kunststof folie met een nieuwe toepassing in een bestek is opgenomen, moet de mogelijkheid voor certificatie wel in orde worden gemaakt. Daarnaast is in de komende jaren aanpassing noodzakelijk van de BRL’s als basis van certificatie aan de Europese normen.

“Onder verantwoordelijkheid van de overheid is het Bouwbesluit tot stand gekomen. Een onderdeel van het beleid is de deregulering. Het is daarom niet de overheid, maar de desbetreffende sector in de bouw die een BRL opstelt”, verklaart W.S.P. van Ophem, unitmanager bij Kiwa Certificatie en Keuringen. “Dat doet die sector in samenwerking met een commissie van deskundigen (CvD) en een onafhankelijke instantie zoals KIWA, die de BRL vormgeeft.”

De overheid houdt alleen nog een vinger in de pap door het aanstellen van een Raad voor Accreditatie. Accreditatie is noodzakelijk voor onafhankelijke instanties om bij het opstellen van een BRL betrokken te kunnen zijn.

“Daarnaast heeft het ministerie van VROM ervoor gekozen een platform in het leven te roepen dat informatie verstrekt over certificeren en attesteren van bouwproducten: de Stichting Bouwkwaliteit (SBK). De SBK is de beheerder van het KOMO-merk en zorgt voor de aansluiting van de BRL’s aan het Bouwbesluit. De Harmonisatie Commissie Bouw (HCB), die vanuit de SBK functioneert, beoordeelt de inhoud van de BRL’s”, aldus Van Ophem.

Naast de bouwwetgeving zijn ook internationale contacten en aanbestedingen aanjagers van keurmerken en certificeringen. Vooral de komst van de Europese normen en de toename van het aantal regels en eisen, maakt het er voor de kleinere bouwondernemingen niet duidelijker op.

Behalve het KOMO-keurmerk staat veelal ook de CE-markering op een product. Dat lijkt dubbel. Van Ophem: “De CE-markering is een Europees predikaat en heeft betrekking op veiligheid en duurzaamheid in de betekenis van levensduur. De CE-markering valt binnen het Nederlandse systeem van keuringen en certificatie.”

De CE-markering is daarmee geen KOMO-keur. De Europese norm kent bijvoorbeeld drie stijfheidsklassen van pvc-buizen, elk met een eigen CE-markering. Echter, op twee klassen buizen is een KOMO-keur te verkrijgen. Het is dus mogelijk dat deze buizen te koop zijn, voorzien van een CE-markering, die vanwege hun buisdikte niet in een woning onder het KOMO-keur mogen worden toegepast.

Apart

Elk land binnen de Europese gemeenschap heeft een apart keuringssysteem. Op dit moment komt de harmonisatie van de bouwregelgeving tussen de Europese lidstaten nog niet van de grond. Voor bedrijven die over de grens werken, is het vooral een kwestie van goed organiseren en op de hoogte zijn van de keuringssystemen van het desbetreffende land. De enige harmonisatie die de komende tijd wel tussen de Europese lidstaten plaatsvindt, heeft volgens Van Ophem dan ook voornamelijk betrekking op de testmethodieken en niet op de eisen.

Drukke tijden voor certificeringsinstellingen

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels